สรุปประเด็นสำคัญ
- ฆ่าเชื้อไม่ใช่การทำความสะอาด ต้องล้างคราบสกปรกออกด้วยสบู่หรือผงซักฟอกก่อน เพราะสิ่งสกปรกบังไม่ให้น้ำยาถึงเชื้อ
- น้ำยาต้องวางบนพื้นผิวให้เปียกตลอดเวลาตามเวลาบนฉลาก (contact time) ถ้าเช็ดทันทีจะแทบไม่ได้ผล
- สูตรน้ำยาฟอกขาวของ CDC คือ 5 ช้อนโต๊ะต่อน้ำ 1 แกลลอน (ราว 3.8 ลิตร) ใช้ชนิดที่ไม่มีกลิ่นหอมและผสมใหม่ทุกวัน
- บ้านที่ไม่มีคนป่วยหรือภูมิคุ้มกันต่ำ ฆ่าเชื้อเฉพาะจุดสัมผัสบ่อยก็พอ ไม่ต้องฉีดทั้งบ้านทุกวัน
- ห้ามผสมน้ำยาฟอกขาวกับแอมโมเนียหรือกรดทุกชนิด เปิดหน้าต่างทุกครั้งที่ใช้
น้ำยาฆ่าเชื้อทำงานได้ก็ต่อเมื่อสามเงื่อนไขครบ คือพื้นผิวสะอาดก่อน น้ำยาเปียกค้างอยู่ตามเวลาบนฉลาก และไม่ถูกผสมกับสารอื่น คนส่วนใหญ่ฉีดแล้วเช็ดทันทีด้วยผ้าที่เปื้อน ซึ่งเสียน้ำยาไปเปล่า CDC ของสหรัฐฯ สรุปไว้ว่า ให้ทำความสะอาดก่อน แล้วค่อยฆ่าเชื้อถ้าจำเป็น
ฆ่าเชื้อไม่ใช่ทำความสะอาด และบ้านส่วนใหญ่ไม่ต้องทำทุกวัน
การทำความสะอาด (cleaning) ใช้สบู่หรือผงซักฟอกกับน้ำ เอาคราบและเชื้อส่วนใหญ่ออกไป การฆ่าเชื้อ (disinfecting) ใช้สารเคมีทำลายเชื้อที่เหลือบนพื้นผิว สองอย่างนี้ทำต่อกัน ไม่ใช่ทดแทนกัน เพราะ CDC ระบุว่าสิ่งสกปรกบังสารเคมีไม่ให้ถึงเชื้อ
บ้านที่ทุกคนสุขภาพดีไม่ต้องฆ่าเชื้อทั้งบ้านทุกวัน CDC ระบุว่าควรฆ่าเชื้อเมื่อมีคนป่วยหรือมีผู้ที่ภูมิคุ้มกันอ่อนแอในบ้าน ส่วนการทำความสะอาดจุดที่แตะบ่อย เช่น สวิตช์ไฟ ลูกบิด และท็อปครัว ให้ทำเป็นประจำและหลังแขกมา
| สถานการณ์ | ควรทำ |
|---|---|
| ไม่มีคนป่วย ทุกคนปกติ | ทำความสะอาดด้วยสบู่และน้ำ ฆ่าเชื้อเฉพาะห้องน้ำหรือจุดแตะบ่อยเป็นครั้งคราว |
| มีคนป่วยท้องเสียหรืออาเจียน | ล้างคราบก่อน แล้วฆ่าเชื้อโถ ที่จับ ก๊อก และพื้นรอบ ทุกวันจนหาย |
| ใครในบ้านภูมิคุ้มกันต่ำ ผู้สูงอายุ ทารก | ฆ่าเชื้อจุดแตะบ่อยสัปดาห์ละสองถึงสามครั้ง |
| เด็กเล็กคลานพื้น | ล้างพื้นด้วยน้ำยาปกติ ฆ่าเชื้อเฉพาะเมื่อมีการเปื้อนของเหลวจากร่างกาย |
| ของเล่นและที่นั่งของเด็ก | ล้างด้วยสบู่ เสร็จแล้วล้างน้ำตาม ไม่ต้องฆ่าเชื้อทุกครั้ง |
ลำดับ 5 ขั้นที่ทำให้น้ำยาทำงานจริง
- ใส่ถุงมือ เปิดประตูหน้าต่างหรือเปิดพัดลมให้อากาศถ่ายเท CDC ระบุให้ระบายอากาศทุกครั้งที่ใช้ผลิตภัณฑ์ในบ้าน
- ทำความสะอาดพื้นผิวด้วยสบู่และน้ำ เช็ดจนมองไม่เห็นคราบ
- ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อตามฉลาก ฉีดหรือเช็ดให้เปียกทั่ว ไม่ต้องให้นองเป็นแอ่ง
- ปล่อยทิ้งไว้ให้เปียกตลอดเวลาตามที่ฉลากกำหนด พื้นผิวต้องไม่แห้งก่อน ถ้าแห้งเร็วให้ฉีดหรือเช็ดซ้ำ
- เช็ดหรือล้างออกตามฉลาก พื้นผิวที่สัมผัสอาหารหรือที่เด็กเอาเข้าปากต้องล้างน้ำสะอาดหลังฆ่าเชื้อ แล้วล้างมือ
เวลาที่ต้องรอ (contact time) เขียนอยู่บนฉลาก และพื้นผิวต้องเปียกต่อเนื่องตลอดช่วงนั้น CDC ระบุเรื่องนี้ชัดเจน ผลิตภัณฑ์ต่างกันใช้เวลาต่างกัน ตั้งแต่ไม่กี่นาทีถึงสิบนาที (ดูฉลากของแต่ละขวด)
ผสมน้ำยาฟอกขาวให้ถูกสูตร
น้ำยาฟอกขาวชนิดโซเดียมไฮโปคลอไรต์เป็นตัวฆ่าเชื้อที่หาง่ายและราคาถูก แต่ต้องผสมให้พอดี CDC กำหนดสูตรไว้ดังนี้ (สำหรับน้ำยาฟอกขาวธรรมดาไม่มีกลิ่นหอม ความเข้มข้นราว 5 ถึง 9 เปอร์เซ็นต์ของโซเดียมไฮโปคลอไรต์ และไม่ใช่ชนิดสำหรับซักผ้าหรือ splashless)
| ปริมาณน้ำ | น้ำยาฟอกขาวที่ใช้ |
|---|---|
| 1 แกลลอน (ประมาณ 3.8 ลิตร) | 5 ช้อนโต๊ะ (ราว 1/3 ถ้วยตวง) |
| 1 ควอร์ต (ประมาณ 0.95 ลิตร) | 4 ช้อนชา |
| ขวดสเปรย์ 500 มล. (คำนวณจากสูตรข้างบน) | ราว 2 ช้อนชา แล้วเติมน้ำจนครบ 500 มล. |
ใช้น้ำอุณหภูมิห้อง ผสมใหม่ทุกวัน เพราะ CDC ระบุว่าหลัง 24 ชั่วโมงประสิทธิภาพลดลง ติดป้ายวันที่บนขวดสเปรย์ และเก็บให้พ้นแสงและความร้อน เมื่อใช้ให้ปล่อยบนพื้นผิวอย่างน้อย 1 นาทีและให้เปียกตลอดถ้าฉลากไม่ได้ระบุเวลา ตามที่ CDC กำหนดไว้
ตัวอย่างคำนวณสำหรับขวดสเปรย์ 500 มิลลิลิตรที่ใช้ในบ้าน: สูตร 4 ช้อนชาต่อ 1 ควอร์ต (ราว 950 มล.) ลดครึ่งหนึ่งเป็นราว 2 ช้อนชาต่อ 475 มล. ปัดเป็น 2 ช้อนชาต่อ 500 มล. ใช้ช้อนตวงที่แยกไว้ใช้กับน้ำยาโดยเฉพาะ ตวงน้ำยาลงขวดก่อนแล้วจึงเติมน้ำ เพื่อไม่ให้น้ำยาเข้มข้นกระเด็น และเขียนวันที่ผสมไว้บนขวด
ลำดับตัวอย่างเมื่อมีคนท้องเสียที่บ้าน
ลองดูห้องน้ำที่ลูกหลานเพิ่งอาเจียนหรือท้องเสีย (ลำดับสมมติ เพื่อให้เห็นเวลาของแต่ละขั้น)
| ขั้น | ทำอะไร | เวลาโดยประมาณ |
|---|---|---|
| 1 | สวมถุงมือ เปิดหน้าต่างและพัดลมดูดอากาศ | 1 นาที |
| 2 | เช็ดของเหลวส่วนใหญ่ด้วยกระดาษ ทิ้งใส่ถุงปิดปาก | 2 นาที |
| 3 | ล้างบริเวณที่เปื้อนด้วยน้ำยาปกติและน้ำ | 3 ถึง 5 นาที |
| 4 | ฉีดน้ำยาฆ่าเชื้อที่ฝาและขอบโถ ที่กดชักโครก ก๊อก ลูกบิดประตู | 2 นาที |
| 5 | ปล่อยให้เปียกตามเวลาบนฉลาก ถ้าแห้งก่อนให้ฉีดซ้ำ | 1 ถึง 10 นาทีตามฉลาก |
| 6 | เช็ดหรือล้างออกตามฉลาก ล้างมือด้วยสบู่ | 3 นาที |
ผ้าและกระดาษที่ใช้เช็ดคราบรอบแรกให้ทิ้ง ไม้ถูพื้นและผ้าถูให้ซักแยกด้วยน้ำร้อนเท่าที่ผ้าทนได้ ไม่ปนกับผ้าอื่น
ข้อผิดพลาดที่ทำให้น้ำยาแพงแต่ไม่ได้ผล
| ที่ทำ | ผลที่เกิด | แก้อย่างไร |
|---|---|---|
| ฉีดแล้วเช็ดทันที | น้ำยาไม่มีเวลาทำงาน | ปล่อยให้เปียกตามเวลาบนฉลาก |
| ฉีดบนพื้นผิวที่ยังมีคราบ | สิ่งสกปรกบังเชื้อ | ล้างก่อนเสมอ |
| ผสมน้ำยาเข้มกว่าสูตรเพราะ "ให้แรงขึ้น" | ไอระคายเคือง พื้นผิวเสียหาย ไม่ได้ฆ่าเชื้อดีขึ้น | ผสมตามสูตรที่ฉลากหรือ CDC ระบุ |
| เก็บน้ำยาผสมไว้ข้ามวัน | ประสิทธิภาพลด | ผสมใหม่ทุกวัน |
| ใช้ผ้าผืนเดียวทั้งบ้าน | พาเชื้อไปห้องอื่น | ผ้าหนึ่งผืนต่อหนึ่งห้อง หรือกระดาษทิ้ง |
| ฉีดในอากาศ | หายใจไอระคายเข้าไป ไม่ได้ฆ่าเชื้อบนพื้นผิว | เช็ดที่พื้นผิวโดยตรง |
ถ้าไม่แน่ใจว่าขวดที่มีอยู่คือสูตรอะไร ให้หาชื่อสารสำคัญบนฉลากด้านหลังก่อนใช้ ชื่อการค้าอย่างเดียวบอกไม่ได้ว่าผสมน้ำได้หรือไม่ได้ และเวลาที่ต้องรอเท่าไร
น้ำยาฆ่าเชื้อสำเร็จรูปที่ขายตามท้องตลาดมีหลายสูตร เช่นสารกลุ่มควอเทอร์นารีแอมโมเนียม ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ หรือแอลกอฮอล์ ให้ทำตามฉลากของแต่ละสูตร ห้ามเอามาผสมกันหรือผสมกับน้ำยาฟอกขาวเองในถังเดียว
พื้นผิวไหนใช้อะไร
| พื้นผิว | ทำอย่างไร | ระวัง |
|---|---|---|
| ลูกบิด สวิตช์ ก๊อกน้ำ ที่กดชักโครก | ล้างด้วยสบู่ แล้วเช็ดด้วยน้ำยาตามฉลากทิ้งไว้ตามเวลา | อย่าฉีดตรงสวิตช์ไฟ ฉีดใส่ผ้าก่อน |
| โถชักโครกและพื้นห้องน้ำ | ทำความสะอาด แล้วใช้น้ำยาที่ฉลากบอกว่าใช้ได้ ดูวิธีทำความสะอาดชักโครก | ห้ามผสมกับน้ำยาล้างห้องน้ำชนิดกรด |
| ท็อปครัวและเขียง | ล้างด้วยน้ำยาล้างจาน เช็ดแห้ง ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อที่ฉลากบอกว่าปลอดภัยกับพื้นผิวสัมผัสอาหาร | ล้างน้ำตาม ให้แห้งก่อนวางอาหาร |
| พื้นห้อง | ถูด้วยน้ำยาถูพื้นก่อน ดูวิธีเลือกน้ำยาถูพื้น แล้วจุดที่เปื้อนจึงฆ่าเชื้อ | พื้นไม้และหินอ่อนเสียหายเมื่อโดนน้ำยาแรง |
| จอสัมผัส รีโมท คีย์บอร์ด | เช็ดตามคู่มือผู้ผลิตอุปกรณ์ ใช้ผ้านุ่มหมาด | อย่าฉีดตรง น้ำยาฟอกขาวทำให้ผิวด้านหรือกัดโลหะ |
| ผ้าม่าน โซฟาผ้า ที่นอน | ซักหรือทำความสะอาดตามฉลากผ้า ดูวิธีทำความสะอาดที่นอน | น้ำยาฆ่าเชื้อสำหรับพื้นผิวแข็งไม่เหมาะกับผ้า |
โลหะบางชนิด เช่นสเตนเลสและอลูมิเนียม เสียหายถ้าสัมผัสบลีชนานหรือบ่อย ล้างน้ำตามหลังครบเวลาและเช็ดให้แห้ง
จุดที่ควรฆ่าเชื้อก่อน เมื่อจำเป็น
ถ้าต้องฆ่าเชื้อในบ้านที่มีคนป่วย ให้เริ่มจากพื้นผิวที่คนแตะบ่อยที่สุด เรียงตามลำดับ
- ที่กดชักโครก ก๊อกน้ำ ที่แขวนผ้า และลูกบิดห้องน้ำ
- ลูกบิดประตู ราวบันได สวิตช์ไฟ รีโมท
- โต๊ะอาหาร ท็อปครัว ที่จับตู้เย็น
- โต๊ะหัวเตียง ที่ชาร์จโทรศัพท์ ปากกา
- พื้นเฉพาะส่วนที่เปื้อน
เริ่มจากที่สะอาดไปที่สกปรกและเปลี่ยนผ้าหรือกระดาษทุกพื้นที่ ถ้าใช้ผ้าเดียวทั้งบ้านจะเอาเชื้อจากห้องน้ำมาที่ครัว ผ้าที่ใช้แล้วให้ซักน้ำร้อนหรือทิ้ง
เก็บให้ปลอดภัย และกลิ่นแรงเกิน
CDC แนะนำให้เก็บน้ำยาทำความสะอาดและฆ่าเชื้อให้พ้นมือเด็กและสัตว์เลี้ยง และหลังใช้ต้องล้างมือ สิ่งที่ควรทำ
- ไม่ถ่ายน้ำยาใส่ขวดน้ำดื่มหรือภาชนะที่ไม่มีฉลาก
- แยกเก็บน้ำยาฟอกขาวจากน้ำยาล้างห้องน้ำคนละที่ ไม่เก็บใกล้กันในตู้เล็ก
- เปิดฝาและเทน้ำยาในที่อากาศถ่ายเท
- ผู้ที่เป็นหอบหืดหรือภูมิแพ้ ให้คนอื่นฆ่าเชื้อหรือใช้สูตรอ่อนกว่าและเปิดหน้าต่าง
- ถ้าน้ำยาเข้าตา ล้างด้วยน้ำสะอาดทันทีอย่างน้อยหลายนาที แล้วไปพบแพทย์พร้อมขวด
กลิ่นคลอรีนที่ฉุนหมายความว่ามีไอระเหยอยู่ ไม่ได้บอกว่าสะอาดกว่า ถ้าได้กลิ่นแรงเกินไป แสดงว่าผสมเข้มข้นกว่าสูตรหรือไม่ได้เปิดอากาศ
ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อเท่าที่จำเป็น
| งาน | ใช้ | ห้าม |
|---|---|---|
| ห้องน้ำมีคนท้องเสีย | ล้างคราบ ฆ่าเชื้อที่กดชักโครกและก๊อกตามฉลาก ล้างมือ | ผสมน้ำยาสองชนิดให้ "แรงขึ้น" |
| ท็อปครัวหลังหั่นเนื้อดิบ | ล้างน้ำยาล้างจาน ล้างน้ำ แล้วฆ่าเชื้อตามฉลาก ล้างน้ำตาม | วางอาหารลงบนท็อปที่ยังเปียกน้ำยา |
| ลูกบิดและสวิตช์ในบ้านปกติ | เช็ดด้วยสบู่และน้ำ สัปดาห์ละครั้ง | ฉีดน้ำยาลงสวิตช์ไฟโดยตรง |
| ผสมบลีชไว้ใช้ทั้งสัปดาห์ | ไม่ทำ ผสมใหม่ทุกวัน | เก็บเกิน 24 ชั่วโมง |
เมื่อมีคนป่วยหนักในบ้านหรือสงสัยโรคติดต่อเฉพาะอย่าง ให้ถามแพทย์หรือสถานพยาบาลว่าต้องฆ่าเชื้อแบบใด และอ่านฉลากน้ำยาทุกขวดทุกครั้ง ตารางงานสะอาดทั้งบ้านดูที่ตารางทำความสะอาดประจำสัปดาห์ และเรื่องคราบราที่ไม่ควรแก้ด้วยการฉีดบลีชซ้ำๆ ดูวิธีกำจัดเชื้อราในบ้าน
คำถามที่พบบ่อย
เช็ดด้วยแอลกอฮอล์แทนน้ำยาฆ่าเชื้อได้ไหม
ได้กับพื้นผิวเล็กๆ เช่น สวิตช์ ที่จับ และโทรศัพท์ แต่ต้องดูฉลากว่าความเข้มข้นพอสำหรับฆ่าเชื้อและพื้นผิวไม่เสียหาย แอลกอฮอล์ระเหยเร็ว จึงต้องเช็ดให้เปียกต่อเนื่องตามเวลาที่ฉลากกำหนด
ผสมน้ำยาฟอกขาวแล้วทิ้งไว้ได้กี่วัน
CDC ระบุให้ผสมใหม่ทุกวัน เพราะหลังผสมน้ำเกิน 24 ชั่วโมงประสิทธิภาพลดลง เก็บส่วนที่เหลือไม่ได้ ให้เทกำจัดและล้างภาชนะ
ฉีดน้ำยาฆ่าเชื้อในอากาศช่วยอะไรไหม
ไม่ควรใช้เป็นวิธีหลัก น้ำยาต้องสัมผัสพื้นผิวที่สะอาดและค้างตามเวลา การฉีดในอากาศทำให้หายใจเอาไอระคายเคืองเข้าไป ใช้แทนการเช็ดไม่ได้
แหล่งอ้างอิง
- When and How to Clean and Disinfect Your Home | CDC
- Cleaning and Disinfecting with Bleach | CDC
- What to know about dish soap | Poison Control (National Capital Poison Center)





