สรุปสั้นๆ
- หูเหม็นมีขี้หูมาก สะบัดหัว เกาหู หูแดง คืออาการของหูชั้นนอกอักเสบ ต้องหาต้นเหตุ การเช็ดให้สะอาดอย่างเดียวไม่พอ
- ต้นเหตุมีทั้งภูมิแพ้ ไรหู สิ่งแปลกปลอม ยีสต์ แบคทีเรีย และรูปทรงหูที่อับชื้น
- หมอส่องหูและนำขี้หูไปดูใต้กล้องจุลทรรศน์ เพื่อเลือกยาให้ตรงเชื้อ
- ล้างหูด้วยน้ำยาที่หมอแนะนำ เติมให้เต็มช่องหู นวดโคนหู แล้วเช็ดด้วยสำลี ไม่แหย่คอตตอนบัดลึก
- ห้ามใช้น้ำส้มสายชู ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ แอลกอฮอล์ หรือแป้งในหู
กลิ่นเปรี้ยวอับๆ ที่ลอยมาตอนหมานอนเกยตัก หรือเสียงหูฟาดดังแปะๆ ตอนหมาสะบัดหัวกลางดึก มักเป็นสิ่งแรกที่ทำให้เจ้าของพลิกใบหูดู แล้วเจอขี้หูสีน้ำตาลเข้มเต็มรู หมาหูเป็นขี้เหม็นส่วนใหญ่คือหูชั้นนอกอักเสบ (otitis externa) ซึ่งมีเชื้อยีสต์หรือแบคทีเรียเจริญเกินปกติ และมักมีต้นเหตุอื่นซ่อนอยู่ข้างหลัง การทำความสะอาดหูให้ถูกวิธีช่วยได้จริง แต่ถ้าเช็ดอย่างเดียวโดยไม่ได้ส่องหูและไม่รู้ว่าเป็นเชื้ออะไร หูจะกลับมาเหม็นใหม่ภายในไม่กี่สัปดาห์ และบางตัวแย่ลงกว่าเดิม
รูหูหมาไม่เหมือนรูหูคน
ช่องหูของสุนัขเป็นรูปตัว L ลงตรงในแนวดิ่งก่อน แล้วหักเข้าแนวนอนไปหาแก้วหู ขี้หู ความชื้น และเชื้อจึงตกค้างที่มุมหักได้ง่าย หมาหูตกขนยาวอย่างค็อกเกอร์สแปเนียลหรือพุดเดิ้ลยิ่งอากาศถ่ายเทในหูน้อย ตำราเมอร์คสำหรับสัตวแพทย์ระบุว่ารูปทรงหูและขนในช่องหูเป็นปัจจัยโน้มนำให้หูอักเสบ
สภาพที่ทำให้หูอักเสบง่ายตามตำราเมอร์ค
| กลุ่มปัจจัย | ตัวอย่าง |
|---|---|
| ต้นเหตุหลัก | ภูมิแพ้อาหารหรือภูมิแพ้สิ่งแวดล้อม ไรหู สิ่งแปลกปลอม เช่น หญ้า ความผิดปกติของฮอร์โมน |
| ปัจจัยโน้มนำ | หูตก ขนในช่องหูมาก ช่องหูแคบ ความชื้นจากการว่ายน้ำหรืออาบน้ำ |
| ตัวซ้ำเติม | แบคทีเรีย ยีสต์มาลาสซีเซีย |
| ตัวทำให้เรื้อรัง | ผนังช่องหูหนาตัว ช่องหูตีบ หูชั้นกลางอักเสบ |
ตำราระบุว่าภูมิแพ้พบได้บ่อยมากในสุนัขที่หูอักเสบ และเจอบ่อยในกลุ่มรีทรีฟเวอร์และเทอร์เรีย นี่คือเหตุผลที่หมาบางตัวหูอักเสบซ้ำทุกสองสามเดือน ทั้งที่เจ้าของเช็ดหูสม่ำเสมอ ถ้าหมาเกาหูร่วมกับเลียเท้า เกาใต้รักแร้ หรือผิวหนังแดง ให้นึกถึงภูมิแพ้ไว้ด้วย อ่านต่อได้ที่ โรคผิวหนังสุนัข และ อาหารหมาแพ้ง่าย
สีขี้หูกับกลิ่น บอกอะไรได้บ้าง
ตำราเมอร์คฉบับเจ้าของสัตว์ระบุว่าขี้หูสีเข้มมักเกี่ยวกับยีสต์หรือไรหู แต่ทั้งสีและกลิ่นใช้เดาเท่านั้น หมอต้องยืนยันด้วยกล้องจุลทรรศน์
| ที่เห็นในหู | เข้าข่ายอะไร |
|---|---|
| ขี้หูสีน้ำตาลเข้ม เหนียวมัน กลิ่นเปรี้ยวอับ | ยีสต์ |
| ขี้หูแห้งร่วน สีดำคล้ายกากกาแฟ คันมาก | ไรหู พบบ่อยในลูกหมา |
| หนองเหลืองหรือเขียว กลิ่นเหม็นเน่า เจ็บมาก | แบคทีเรีย |
| หูแดงบวม ขี้หูน้อย คันมาก | ภูมิแพ้ระยะแรก |
| สะบัดหัวรุนแรงทันทีหลังวิ่งในหญ้า | สิ่งแปลกปลอม เช่น หญ้า |
อาการอื่นที่เมอร์คระบุ ได้แก่ สะบัดหัว เกาหู หูแดงบวม มีกลิ่น ผิวในหูเป็นขุย และหมาร้องเวลาจับหู ถ้าเห็นหัวเอียงข้างหนึ่ง เดินเซ หรือตากระตุก อาจลามถึงหูชั้นกลางหรือชั้นใน ต้องไปตรวจเร็ว
ส่องหูและดูขี้หูใต้กล้อง ขั้นที่ข้ามไม่ได้
เมอร์คระบุว่าการตรวจหลักมีสองอย่าง คือส่องหูด้วยกล้องส่องหู (otoscope) และเก็บขี้หูมาป้ายสไลด์ดูใต้กล้องจุลทรรศน์ (cytology)
การส่องหูบอกว่า
- ช่องหูบวมตีบแค่ไหน
- มีสิ่งแปลกปลอม เช่น หญ้า อยู่ข้างในหรือไม่
- แก้วหูยังปกติหรือทะลุ ซึ่งกำหนดว่ายาและน้ำยาตัวไหนใช้ได้
การดูขี้หูใต้กล้องบอกว่า
- เป็นยีสต์ แบคทีเรียรูปทรงกลม หรือแบคทีเรียรูปแท่ง
- มีไรหูหรือไม่
- มีเม็ดเลือดขาวมากแค่ไหน
ผลสองอย่างนี้ทำให้หมอเลือกยาหยอดหูได้ตรงเชื้อ หมาที่เจ็บหูมากจนไม่ให้ส่อง หมออาจต้องให้ยาซึมหรือยาสลบเพื่อล้างหูและตรวจให้ครบ หูที่อักเสบเรื้อรังบางรายต้องเพาะเชื้อเพื่อเลือกยาที่ได้ผล
ล้างหูทีละขั้น ตามวิธีที่ตำราสัตวแพทย์ใช้
เมอร์คระบุว่าก่อนหยอดยา ต้องทำความสะอาดหูก่อน เพราะยาออกฤทธิ์ไม่ได้ถ้ามีขี้หูหนาเคลือบอยู่ วิธีที่ใช้ได้ที่บ้านหลังหมอสอนแล้วคือ
- เตรียมน้ำยาล้างหูที่หมอแนะนำ สำลีก้อนแท้ ผ้าขนหนู และขนม ทำในห้องน้ำหรือนอกบ้าน เพราะหมาจะสะบัดหัว
- จับใบหูยกขึ้นตรงๆ ให้เห็นรูหู
- บีบน้ำยาลงไปจนเต็มช่องหู ปลายขวดไม่จิ้มเข้าไปลึก และไม่ให้ปลายขวดสัมผัสหูเพื่อไม่ให้ขวดปนเชื้อ
- นวดโคนหูด้านล่างเบาๆ ราว 20 ถึง 30 วินาที จนได้ยินเสียงน้ำยาดังจ๋อมแจ๋ม แปลว่าน้ำยาเข้าไปละลายขี้หูถึงส่วนลึก
- ปล่อยให้หมาสะบัดหัว ขี้หูที่ละลายจะขึ้นมาที่ปากรู
- ใช้สำลีก้อนเช็ดส่วนที่มองเห็นและปากรูหู ใช้นิ้วดันสำลีลงไปได้เท่าที่นิ้วไปถึง
- ทำซ้ำจนสำลีออกมาสะอาด ตำราสัตวแพทย์ระบุว่าถ้าเห็นเลือดติดสำลีให้หยุด
- รอให้หูแห้งราว 15 ถึง 30 นาที แล้วค่อยหยอดยาตามที่หมอสั่ง
ตำราเมอร์คย้ำให้ใช้สำลีก้อนแท้ และไม่แหย่คอตตอนบัดลงไปในช่องหู เพราะดันขี้หูให้ลึกลงไปอัดที่แก้วหู และถ้าหมาสะบัดหัวกะทันหันอาจทิ่มแก้วหูได้ คอตตอนบัดใช้ได้เฉพาะซอกหลืบของใบหูด้านนอกที่มองเห็น
ล้างบ่อยแค่ไหน ช่วงรักษากับช่วงปกติต่างกัน
ตำราเมอร์คให้ความถี่ไว้ตามสภาพหู ตารางนี้เป็นจุดตั้งต้นสำหรับคุยกับหมอ
| สภาพหู | ความถี่ในการล้างตามตำรา |
|---|---|
| หูอักเสบมีหนอง | วันละ 1 ถึง 2 ครั้ง ตามที่หมอกำหนด |
| หูอักเสบแบบขี้หูมัน | สัปดาห์ละ 2 ถึง 3 ครั้ง |
| ช่วงเริ่มดูแลที่บ้านตามคำแนะนำฉบับเจ้าของสัตว์ | ทุกวันช่วงแรก แล้วลดเหลือสัปดาห์ละ 1 ถึง 2 ครั้ง |
| หูปกติ ไม่มีกลิ่น ไม่มีขี้หูมาก | ไม่ต้องล้างบ่อย ตรวจดูสัปดาห์ละครั้งก็พอ |
การล้างหูที่ปกติบ่อยเกินไปทำให้ผิวในช่องหูชื้นและระคายเคือง ซึ่งกลับเป็นต้นเหตุของการอักเสบเสียเอง หมาที่หูสะอาดดีอยู่แล้วไม่จำเป็นต้องล้างตามตารางเดียวกับหมาที่เคยหูอักเสบ
ยาหยอดหูและการนัดตรวจซ้ำ
ยาหยอดหูส่วนใหญ่รวมยาฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ยาฆ่าเชื้อรา และยาลดอักเสบไว้ในขวดเดียว หมอเลือกตามผลตรวจขี้หู ปริมาณและจำนวนวันเป็นเรื่องที่หมอกำหนด สิ่งที่เจ้าของรับผิดชอบคือให้ครบ
เมอร์คระบุว่าหมอมักนัดตรวจซ้ำทุก 2 ถึง 4 สัปดาห์ เพื่อส่องหูและดูขี้หูใต้กล้องอีกครั้ง หูที่ดูดีขึ้นจากภายนอกอาจยังมีเชื้อเหลืออยู่ข้างใน ส่วนรายที่อักเสบเรื้อรังอาจต้องรักษานานเป็นเดือน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยระหว่างรักษา
- หยุดยาเมื่อกลิ่นหาย ก่อนถึงวันนัด
- หยอดยาลงบนขี้หูโดยไม่ล้างก่อน
- ใช้ยาหยอดหูขวดเก่าที่เหลือจากครั้งก่อน
- อาบน้ำแล้วปล่อยให้น้ำเข้าหู
หูอักเสบเรื้อรัง ทำไมบางตัวรักษาไม่จบ
หมาบางตัวรักษาหูมาแล้วสามสี่รอบ ทุกรอบดีขึ้นแล้วกลับมาใหม่ ตำราเมอร์คสำหรับสัตวแพทย์อธิบายว่าต้องจัดการต้นเหตุหลักให้ได้ การอักเสบซ้ำถึงจะลดลง ยาหยอดหูฆ่าเชื้อที่ซ้ำเติมได้ แต่ถ้าต้นเหตุยังอยู่ เชื้อก็กลับมาเจริญใหม่
ต้นเหตุหลักที่หมออาจต้องตรวจเพิ่มในรายเรื้อรัง ตามที่ตำราระบุ
- ภูมิแพ้อาหารหรือภูมิแพ้สิ่งแวดล้อม บางรายต้องทดลองเปลี่ยนอาหารตามแผนของหมอหลายสัปดาห์
- โรคต่อมไร้ท่อ เช่น ไทรอยด์ต่ำ หรือต่อมหมวกไตทำงานเกิน
- โรคภูมิคุ้มกันทำร้ายตัวเองบางชนิด
- ความผิดปกติของการสร้างผิวหนังและต่อมไขมัน
- ติ่งเนื้อหรือก้อนในช่องหูที่ขวางการระบาย
ตำราเมอร์คฉบับเจ้าของสัตว์ระบุว่าใบหูผิดรูป มีก้อนเนื้อในช่องหู และการสะบัดหัวเรื้อรัง เป็นสัญญาณของความไม่สบายที่สะสมมานาน เมื่อหูอักเสบนานเป็นเดือนหรือเป็นปี ผนังช่องหูหนาตัวขึ้นจนรูหูตีบ ยาหยอดลงไปไม่ถึงส่วนลึก และเชื้อลามถึงหูชั้นกลางได้ ตำราระบุว่าเมื่อสงสัยหูชั้นกลางอักเสบ หมอจะใช้ยาฆ่าเชื้อชนิดกินหรือฉีดร่วมด้วย โดยเลือกจากผลตรวจขี้หู
ในรายที่ช่องหูตีบหนัก หมอจะพยายามใช้ยาลดการอักเสบให้ช่องหูเปิดกลับมาก่อน ตำราระบุว่าเป้าหมายคือให้รักษาด้วยยาได้แทนการผ่าตัดเอาช่องหูออกทั้งหมด ซึ่งเป็นทางเลือกสุดท้าย เจ้าของที่พาหมาไปตรวจตั้งแต่หูเริ่มเหม็นครั้งแรก และให้ยาครบตามนัด คือคนที่ช่วยให้หมาไม่ต้องไปถึงจุดนั้น
| ระยะ | สิ่งที่มักเห็น | แนวทางทั่วไป |
|---|---|---|
| อักเสบครั้งแรก | ขี้หูเพิ่ม กลิ่น คัน | ล้างหู ยาหยอด นัดตรวจซ้ำ |
| อักเสบซ้ำหลายรอบ | กลับมาเหม็นภายในไม่กี่สัปดาห์หลังหยุดยา | หาต้นเหตุหลัก เช่น ภูมิแพ้ หรือโรคต่อมไร้ท่อ |
| เรื้อรัง | ช่องหูหนา ตีบ เจ็บมาก | ยาลดอักเสบตามแผนหมอ ประเมินหูชั้นกลาง บางรายพิจารณาผ่าตัด |
ป้องกันไม่ให้กลับมาเหม็นอีก
หลังรักษาหายแล้ว สิ่งที่ช่วยให้หูอยู่ได้นานขึ้นคือคุมความชื้นและต้นเหตุ
- อาบน้ำแล้วกันน้ำเข้าหู ตำราเมอร์คแนะนำให้ระวังไม่ให้น้ำเข้าหูระหว่างอาบ ใช้สำลีก้อนอุดปากรูหูเบาๆ ระหว่างอาบแล้วเอาออก ดูความถี่ในการอาบน้ำที่เหมาะได้ที่ อาบน้ำหมาบ่อยแค่ไหน
- หลังว่ายน้ำหรือตากฝน เช็ดใบหูและปากรูหูให้แห้ง
- ตัดขนรอบรูหูด้านนอกในพันธุ์ขนยาว การถอนขนในช่องหูให้ถามหมอก่อน เพราะบางตัวระคายเคืองมากขึ้น
- คุมภูมิแพ้ตามแผนของหมอ ถ้าหูอักเสบซ้ำเกินสองสามครั้งต่อปี
- ตรวจหูสัปดาห์ละครั้ง พลิกใบหูดม ดูสี ถ้าเริ่มมีกลิ่นให้นัดตรวจเร็ว ก่อนจะอักเสบหนัก
หมาหลายตัวเลี้ยงด้วยกันและตัวหนึ่งมีไรหู ให้ตรวจทุกตัวในบ้าน รวมถึงแมว เพราะไรหูติดต่อข้ามตัวกันได้ วิธีดูแลหูแมวแยกไว้ที่ วิธีเช็ดหูแมว
แหล่งอ้างอิง
- Ear Infections and Otitis Externa in Dogs | Merck Veterinary Manual (Dog Owners)
- Otitis Externa in Animals | Merck Veterinary Manual





