ประเด็นสำคัญ
- ถามว่ายี่ห้อไหนดีให้เปลี่ยนเป็นถามว่าใช้หั่นอะไรบ่อย เพราะมีดเล่มเดียวทำได้ไม่ทุกงาน มีดปังตอ มีดเชฟ และมีดเล็กหั่นผลไม้ ถนัดคนละเรื่อง
- บ้านส่วนใหญ่ใช้มีดเชฟ 8 นิ้ว 1 เล่ม มีดเล็ก 1 เล่ม และมีดหยักหรือปังตอ 1 เล่ม ก็ครบแล้ว
- เหล็กสแตนเลสดูแลง่าย ไม่เป็นสนิม ส่วนเหล็กคาร์บอนคมง่ายแต่ต้องเช็ดแห้งทันที เลือกตามนิสัยการล้าง
- ลองจับก่อนซื้อ ดูสมดุลที่ตำแหน่งตัวมีดกับด้าม ช่องว่างของข้อนิ้วเหนือเขียง และรอยต่อด้ามที่ไม่มีช่อง
- มีดทื่อต้องใช้แรงมากกว่าและลื่นง่ายกว่า การเลือกมีดที่ลับเองได้ง่ายสำคัญไม่แพ้ชื่อยี่ห้อ
ถ้าใช้ทำอาหารไทยทุกวัน เริ่มจากมีดเชฟ 8 นิ้วเนื้อสแตนเลส 1 เล่ม บวกมีดเล็กปลายแหลม 1 เล่ม แล้วค่อยเพิ่มปังตอหรือมีดหยักเมื่อรู้ว่าขาดอะไร ยี่ห้อเป็นเรื่องลำดับท้าย มีดยี่ห้อดังที่ไม่เข้ากับมือและงานของคุณใช้ไม่ถนัดเท่ามีดธรรมดาที่เลือกถูกขนาด
เริ่มจากรายการงานที่หั่นบ่อยสุด 3 อย่าง
ก่อนเปิดร้านหรือเว็บ ให้เขียนสิ่งที่หั่นบ่อยสุดมา 3 อย่าง แล้วดูตารางข้างล่างว่ามีดแบบไหนถนัดงานนั้น
| งานที่ทำบ่อย | ทรงมีดที่ถนัด | ความยาวใบมีดโดยประมาณ |
|---|---|---|
| หั่นผัก หั่นหมูเนื้อสด สับกระเทียมพริก | มีดเชฟ (chef's knife) | 18 ถึง 21 ซม. |
| ตัดแต่ง ปอกผลไม้ เด็ดก้าน | มีดปอกหรือมีดเล็ก | 8 ถึง 10 ซม. |
| หั่นขนมปัง มะเขือเทศสุก ผลไม้เปลือกลื่น | มีดหยัก | 20 ถึง 24 ซม. |
| สับเนื้อติดกระดูก ไก่ทั้งตัว ซี่โครง | ปังตอหรือมีดสับหนัก | 17 ถึง 20 ซม. หนา 3 ถึง 5 มม. |
| แล่ปลา แล่เนื้อชิ้นยาว | มีดแล่บาง | 20 ถึง 25 ซม. |
| หั่นเนื้อสุกบางๆ | มีดสไลซ์ยาว | 25 ถึง 30 ซม. |
บ้านที่ทำกับข้าว 1 ถึง 2 มื้อต่อวันใช้ 3 แถวแรกก็เพียงพอ แถวปังตอเป็นของจำเป็นสำหรับครัวที่สับกระดูกหมู ซี่โครง หรือมะพร้าวเป็นประจำ เพราะมีดเชฟบางจะบิ่นเมื่อสับกระดูก ถ้าไม่ได้ทำแบบนั้นปีละหลายครั้ง ไม่ต้องซื้อ
เนื้อเหล็กสามแบบ และนิสัยการล้างของคุณเลือกให้
เนื้อเหล็กตัดสินสองเรื่อง คือคมได้นานแค่ไหน และต้องดูแลมากแค่ไหน
| เนื้อเหล็ก | ข้อดี | ข้อเสีย | เหมาะกับคนที่ |
|---|---|---|---|
| สแตนเลสแบบยุโรปที่ความแข็งปานกลาง (ประมาณ 56 ถึง 58 HRC) | ทนทาน ไม่บิ่นง่าย ลับง่าย ไม่เป็นสนิมเร็ว | ต้องลับบ่อยกว่าเหล็กแข็งสูง | ล้างแล้ววางตากเลย ใช้งานหนัก |
| สแตนเลสแบบญี่ปุ่นที่แข็งสูง (ประมาณ 60 ถึง 62 HRC) | คมนานกว่า ใบบางหั่นเฉียบ | บิ่นง่ายถ้าสับกระดูกหรือบิดมีด ต้องลับด้วยหินที่ถูกวิธี | หั่นผัก ปลา เนื้อบางเป็นหลัก |
| เหล็กคาร์บอน | ลับคมง่ายมาก | เป็นสนิมเร็ว มีรอยด่างจากกรด ต้องเช็ดแห้งทุกครั้ง | ใส่ใจ เช็ดแห้งทันทีหลังหั่น |
| เซรามิก | คมนาน เบา | เปราะ ตกแล้วหัก ลับเองไม่ได้ | ใช้เป็นมีดผักผลไม้เสริม |
ค่า HRC ข้างบนเป็นช่วงโดยประมาณที่พบบ่อย ไม่ใช่ข้อกำหนดตายตัว ผู้ผลิตแต่ละรายต่างกัน ใบมีดที่ฉลากไม่บอกความแข็งก็ไม่ได้แปลว่าไม่ดี แต่ถ้าเสนอราคาสูงมากโดยไม่บอกเนื้อเหล็กเลย ให้ถามผู้ขาย
ครัวไทยที่มีความชื้นและคนล้างจานคนละคนกับคนหั่นของ เหล็กคาร์บอนจะเป็นสนิมเร็วเพราะมีดถูกวางเปียกทิ้งไว้ ถ้ามีดคาร์บอนขึ้นสนิมแล้ว ดูวิธีเอาออกในการขจัดคราบสนิม และลับให้คมเมื่อสนิมหลุดแล้ว แต่ถ้าไม่แน่ใจว่าจะเช็ดแห้งทุกครั้ง เลือกสแตนเลสดีกว่า
ด้ามมีด สมดุล และน้ำหนัก ลองจับก่อนซื้อ
มีดที่คมแต่จับแล้วเมื่อยมือ จะถูกหยิบใช้น้อยลงจนในที่สุดก็ไม่ได้ใช้ ตอนลองจับให้เช็กตามนี้
- จับมีดแบบหนีบ (pinch grip) คือใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้หนีบที่ตัวมีดตรงเหนือด้าม นิ้วที่เหลือกำด้าม ถ้ามีดเอียงไปข้างหน้ามากหรือข้างหลังมากขณะจับด้วยสองนิ้ว สมดุลไม่ถูกกับมือ
- กำด้ามให้แน่น แล้วดูว่าข้อนิ้วชนเขียงตอนใบมีดวางราบไหม ใบมีดลึกเกินไปทำให้มือต้องยกสูง
- ลูบรอยต่อระหว่างด้ามกับใบ ไม่ควรมีช่องว่างหรือขอบแหลม เพราะเศษอาหารสะสมในช่องและเกิดเชื้อ
- ดูว่าแกนเหล็กทะลุถึงปลายด้ามหรือไม่ (full tang) เห็นได้จากขอบเหล็กที่โผล่ระหว่างแผ่นด้ามสองข้าง มีดสับต้องแน่นหนาแบบนี้ มีดผักผลไม้ไม่จำเป็น
- ยกมีดขึ้นดูตามแนวสันตรง ใบไม่ควรโค้งงอ
เรื่องน้ำหนัก คนมือเล็กหรือคนที่หั่นนานๆ มักถนัดมีดเบา ส่วนคนที่ชอบให้มีดช่วยลงน้ำหนักตอนสับหรือหั่นของแข็ง เช่น ฟักทอง ถนัดมีดหนักกว่า ไม่มีคำตอบเดียวสำหรับทุกคน ลองจับมีด 2 ถึง 3 แบบเทียบกันถ้าทำได้
ด้ามไม้ให้สัมผัสนุ่มแต่ซึมน้ำ ดำและแตกได้ถ้าแช่น้ำหรือล้างด้วยเครื่อง ด้ามพลาสติกหรือโพลิเมอร์ล้างง่ายกว่าและไม่ลื่นเมื่อเปียกถ้ามีลายผิว ด้ามสแตนเลสเต็มชิ้นสวยแต่ลื่นเมื่อมือเปียกมัน ในครัวไทยที่มักผัดมีน้ำมันกระเด็น ด้ามโพลิเมอร์ลายหยาบปลอดภัยกว่า
ทำไมมีดทื่อถึงอันตรายกว่ามีดคม
ข้อมูลจาก National CACFP Association ระบุว่ามีดทื่อเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุมากกว่า เพราะคุมยากและต้องออกแรงกดมาก ส่วน MSU Extension ก็ระบุว่ามีดทื่อไม่ปลอดภัย และแนะนำให้ใช้เขียงเสมอ ใช้สันมีดขูดของจากเขียงแทนการใช้ด้านคม เพื่อรักษาคมให้ยาวนานขึ้น
ข้อสรุปในทางปฏิบัติคือ มีดที่ซื้อมาต้องลับได้ง่ายที่บ้านหรือมีร้านลับใกล้บ้าน หั่นมะเขือเทศสุกให้ได้โดยไม่ต้องกด เป็นวิธีทดสอบเร็วที่แหล่งข้อมูลนี้ใช้ ถ้าไม่ได้ ถึงเวลาลับหรือปรับมุมด้วยเหล็กลับมีดแล้ว วิธีลับอยู่ในการลับมีดที่บ้าน
มีดที่ลับไม่ได้ด้วยหินตามปกติหรือเนื้อเหล็กแข็งจนหินธรรมดาไม่กิน ก็ต้องส่งร้านเสมอ ค่าบริการจึงเป็นต้นทุนต่อเนื่องที่ควรนับตอนเลือก
ช่วงราคา และสิ่งที่ราคานั้นซื้อให้ได้
ราคาเปลี่ยนตามช่วงเวลา แหล่งขาย และโปรโมชัน ตารางนี้เป็นช่วงประมาณของมีดเชฟ 8 นิ้วเล่มเดียว ใช้เทียบว่าจ่ายแล้วควรได้อะไร ไม่ใช่ราคาอ้างอิงของร้านใดร้านหนึ่ง
| ช่วงราคาประมาณ | มักได้อะไร | ควรระวัง |
|---|---|---|
| ต่ำกว่า 500 บาท | ใบสแตนเลสปั๊มจากแผ่น ด้ามพลาสติกขึ้นรูปติดใบ | ความแข็งต่ำ คมหมดเร็ว ต้องลับบ่อย แต่ใช้เป็นมีดสำรองได้ |
| 500 ถึง 1,500 บาท | สแตนเลสที่ระบุเกรด ด้ามมีรอยต่อดี บางรุ่นเป็นเหล็กตีขึ้นรูป | เลือกยี่ห้อที่มีบริการหลังขายหรือศูนย์ลับ |
| 1,500 ถึง 4,000 บาท | เหล็กตีขึ้นรูปหรือปั๊มความแม่นสูง ด้ามแน่น สมดุลดี | ตรวจให้ชัดว่ากำลังจ่ายเพื่อเนื้อเหล็กหรือแค่ชื่อ |
| มากกว่า 4,000 บาท | เหล็กพิเศษ มีดทำมือ ชั้นแร่หรือลายเหล็ก | ดูแลยากขึ้นถ้าเป็นเหล็กคาร์บอน ไม่จำเป็นสำหรับการใช้ทั่วไป |
มีดที่ดีที่สุดสำหรับบ้านคือมีดที่หยิบใช้ทุกวัน ซื้อแพงขึ้นไม่ได้ทำให้เก่งขึ้น แต่ซื้อมีดที่เข้ากับมือและลับให้คมสม่ำเสมอทำให้ทำอาหารเร็วขึ้นแน่นอน
ใช้มีดผิดงาน คือสาเหตุบิ่นอันดับแรก
มีดเชฟ 8 นิ้วเนื้อสแตนเลสปานกลางไม่ได้เสียเพราะเหล็กไม่ดี ส่วนใหญ่เสียเพราะถูกใช้ทำงานที่ไม่ใช่งานของมัน
| ใช้ผิดแบบนี้ | ผลที่เกิด | ใช้อะไรแทน |
|---|---|---|
| สับกระดูกหมูหรือกระดูกไก่ด้วยมีดเชฟบาง | ขอบบิ่นเป็นรอยลึก | ปังตอหรือมีดสับหนัก |
| งัดฝากระป๋อง เปิดขวด ตัดพลาสติกหนา | ปลายหักหรือใบงอ | กรรไกรครัว ที่เปิดกระป๋อง |
| บิดมีดเพื่อแซะเนื้อจากเขียงหรือแซะกระเทียม | ใบบิดเบี้ยว ขอบมีดแข็งสูงบิ่น | ใช้สันมีดขูด แล้วยกมีดตรงๆ |
| หั่นบนจาน แก้ว หรือหินอ่อน | ขอบมนทันที | เขียงไม้หรือเขียงพลาสติก |
| วางมีดรวมในอ่างล้างจาน | มือโดนบาดตอนล้างจาน | ล้างทันทีแล้ววางตาก |
| แช่มีดค้างคืน | สนิมจุด ด้ามไม้ซึมน้ำ | ล้างและเช็ดแห้งทันที |
ตัวอย่างงบ สมมติงบ 1,500 บาท ซื้อมีดเชฟ 8 นิ้วสแตนเลส 700 ถึง 900 บาท มีดปอก 150 บาท และหินลับสองหน้า 400 บาท เทียบกับซื้อมีดเชฟ 1,500 บาทเล่มเดียวแล้วไม่มีหินลับ ชุดแรกให้คมที่ใช้งานได้นานกว่า เพราะลับกลับคืนได้เมื่อทื่อ
เขียงและการเก็บ มีดดีแค่ไหนก็พังเพราะ 2 อย่างนี้
เขียงแก้ว หิน หรือเซรามิกทำให้ขอบมีดทื่อเร็วมาก ใช้เขียงไม้หรือเขียงพลาสติกที่ผิวไม่แข็งเกินไป เขียงพลาสติกที่ทำจาก PE หรือ PP ล้างและฆ่าเชื้อง่ายกว่าไม้ ใช้แยกสำหรับเนื้อดิบ รหัสพลาสติกที่ใช้กับเขียงและกล่องอาหารอธิบายไว้ในสัญลักษณ์พลาสติก 1 ถึง 7 ส่วน National CACFP Association แนะนำเขียงที่ได้ตรามาตรฐาน NSF และวางผ้าชื้นหรือแผ่นกันลื่นไว้ใต้เขียงไม่ให้เลื่อนขณะหั่น
เรื่องการล้างและเก็บ แนวทางเดียวกันนี้ระบุว่าห้ามล้างมีดในเครื่องล้างจาน เพราะความร้อนและผงซักล้างแรงทำให้ใบมีดทื่อและเป็นสนิม ให้ล้างด้วยมือด้วยน้ำอุ่นผสมน้ำยาล้างจานอ่อน และเช็ดแห้ง ไม่ทิ้งมีดไว้ในอ่างที่มีฟองบังตา เพราะมือจะไปโดนใบมีดตอนล้างจานอื่น เก็บในแท่นเสียบ แถบแม่เหล็ก หรือปลอกมีด ไม่โยนรวมในลิ้นชัก
เลือกมีดจากงานที่หั่นบ่อย
- ครัวใหม่ งบจำกัด: มีดเชฟ 8 นิ้วสแตนเลสเล่มเดียว กับมีดเล็กปลายแหลม ราคารวมไม่เกินประมาณ 1,500 บาท แล้วลงทุนซื้อหินลับแบบสองหน้าด้วยงบที่เหลือ
- ทำอาหารไทยที่สับกระดูกบ่อย: เพิ่มปังตอหนาไว้ต่างหาก อย่าใช้มีดเชฟสับกระดูก
- ไม่มีเวลาเช็ดมีดทุกครั้ง: เลือกสแตนเลส ห้ามเหล็กคาร์บอน
- สนใจมีดแข็งสูงสไตล์ญี่ปุ่น: เตรียมหินลับและเรียนวิธีลับก่อนซื้อ ไม่ใช้ตัดของแข็งหรือกระดูก
- ซื้อฝากหรือซื้อเป็นของขวัญ: เลือกมีดเชฟสแตนเลสเนื้อทั่วไป ไม่ต้องเสี่ยงกับเหล็กที่ต้องดูแลเฉพาะ
คำถามที่พบบ่อย
มีดเซรามิกคมและเบากว่า ควรซื้อไหม
เหมาะกับหั่นผักผลไม้เนื้อนิ่ม คมนานและไม่เป็นสนิม แต่เปราะ ถ้าตกพื้นหรือสับกระดูกจะบิ่นหรือหัก และลับเองที่บ้านยากมาก ใช้เป็นมีดเสริมได้ ไม่ควรเป็นมีดหลักของครัวไทย
ซื้อมีดเป็นชุดพร้อมแท่นเสียบ คุ้มไหม
ชุด 8 ถึง 15 ชิ้นมักมีมีดที่ไม่เคยหยิบใช้ 4 ถึง 6 เล่ม ถ้าซื้อได้เฉพาะชุด ให้ดูว่ามีมีดเชฟ มีดเล็ก และมีดหยักที่เนื้อเหล็กเดียวกัน ไม่เช่นนั้นซื้อแยกเป็นเล่มและเก็บในแท่นแม่เหล็กหรือปลอกมีดจะคุ้มกว่า
แหล่งอ้างอิง
- Handling knives safely | Michigan State University Extension
- Culinary Basics: Knife Skills | National CACFP Association
- How to Sharpen Your WÜSTHOF Knives | WÜSTHOF





