กรงสุนัข เลือกขนาดยังไง วัดตัวน้องสองจุดก่อนสั่ง

กรงที่ขนาดพอดีคือกรงที่น้องหมายืนเต็มความสูงได้โดยหัวไม่แตะเพดาน หมุนตัวกลับได้สบาย และนอนตะแคงเหยียดขาได้สุดโดยไม่ต้องงอ ตัวเลขบนกล่องอย่าง S, M, L หรือ 24 นิ้ว 36 นิ้ว เอาไว้เทียบทีหลัง ให้เริ่มจากสายวัดกับตัวน้องก่อน ใช้เวลาไม่เกินห้านาที และกันการสั่งผิดไซซ์ที่ต้องส่งคืนกรงหนักๆ

วัดตัวน้องสองจุด แล้วบวกเผื่อเท่าไร

ให้น้องยืนตรงบนพื้นเรียบ ล่อด้วยขนมให้หัวตั้งตามธรรมชาติ แล้ววัดตามนี้

1. ความยาว วัดจากปลายจมูกถึงโคนหาง (ไม่รวมหาง) แล้วบวกเผื่อราว 10 ถึง 15 ซม.
2. ความสูง วัดจากพื้นถึงยอดหัว หรือถึงปลายหูถ้าเป็นพันธุ์หูตั้ง แล้วบวกเผื่อราว 5 ถึง 10 ซม.
3. ความกว้าง ส่วนใหญ่ไม่ต้องวัด เพราะกรงที่ยาวพอมักกว้างพอ ยกเว้นหมาอกกว้างอย่างบูลด็อก ให้วัดความกว้างช่วงไหล่แล้วคูณสองเป็นความกว้างกรงขั้นต่ำ

ตัวเลขที่ได้คือขนาดภายในกรง ให้ดูสเปกที่เขียนว่าขนาดภายใน ไม่ใช่ขนาดภายนอก กรงพลาสติกบางรุ่นผนังหนาและมีขอบประตูยื่นเข้ามา ขนาดภายในจึงเล็กกว่าภายนอกหลายเซนติเมตร

PDSA องค์กรสัตวแพทย์การกุศลของอังกฤษ แนะนำว่าถ้าลังเลระหว่างสองขนาด ให้เลือกใหญ่ไว้ก่อนเล็กน้อย เพราะหมาที่นอนในกรงคับจะเปลี่ยนท่าไม่ได้ ตื่นบ่อย และเริ่มไม่อยากเข้า

ตัวอย่างคิดจริง

น้องบีเกิลวัดได้ยาว 62 ซม. สูงถึงยอดหัว 48 ซม. บวกเผื่อแล้วต้องการกรงภายในยาวอย่างน้อย 72 ถึง 77 ซม. สูงอย่างน้อย 53 ถึง 58 ซม. กรงลวดขนาด 30 นิ้ว (ราว 76 ซม.) ที่ภายในสูงราว 55 ซม. จึงพอดี ถ้าเลือก 24 นิ้วจะสั้นเกินไป

ขนาดกรงโดยประมาณตามกลุ่มพันธุ์

ตารางนี้ใช้เทียบหลังจากวัดแล้วเท่านั้น หมาพันธุ์เดียวกันตัวไม่เท่ากัน และแต่ละยี่ห้อวัดต่างกัน

กลุ่มขนาด	ตัวอย่างพันธุ์	ความยาวกรงโดยประมาณ
ทอย ต่ำกว่า 4 กก.	ชิวาวา ยอร์กเชียร์ ปอมตัวเล็ก	ราว 45 ถึง 55 ซม. (18 ถึง 22 นิ้ว)
เล็ก 4 ถึง 10 กก.	ชิสุ มินิเจอร์พุดเดิ้ล แจ็ครัสเซลล์	ราว 60 ถึง 75 ซม. (24 ถึง 30 นิ้ว)
กลาง 10 ถึง 20 กก.	บีเกิล คอร์กี้ เฟรนช์บูลด็อก	ราว 75 ถึง 90 ซม. (30 ถึง 36 นิ้ว)
ใหญ่ 20 ถึง 35 กก.	ไซบีเรียนฮัสกี้ บอร์เดอร์คอลลี่ ลาบราดอร์ตัวเล็ก	ราว 90 ถึง 105 ซม. (36 ถึง 42 นิ้ว)
ใหญ่มาก เกิน 35 กก.	โกลเด้นตัวใหญ่ เยอรมันเชพเพิร์ด	ราว 105 ถึง 120 ซม. ขึ้นไป (42 ถึง 48 นิ้ว)

หมาขายาวตัวสูงอย่างเกรย์ฮาวด์หรือโดเบอร์แมน มักติดที่ความสูงมากกว่าความยาว ให้ดูตัวเลขความสูงภายในเป็นหลัก ส่วนหมาขาสั้นตัวยาวอย่างดัชชุนด์ ติดที่ความยาว

กรงลวด กรงพลาสติก กรงผ้า หรือคอกกั้น

แบบ	ข้อดี	ข้อเสีย	เหมาะกับ
กรงลวดพับได้	ลมผ่านรอบด้าน มองเห็นคนในบ้าน ใส่แผ่นกั้นได้ ถาดถอดล้างง่าย	เสียงดังเมื่อหมาขยับ ซี่ลวดเกี่ยวปลอกคอได้ ดูโล่งจนหมาบางตัวไม่สงบ	ใช้ในบ้านทุกวัน อากาศร้อน
กรงพลาสติกทึบ	ให้ความรู้สึกเป็นโพรง ใช้เดินทางได้ ทนแรงกระแทก	ลมผ่านน้อยกว่า ร้อนเร็วถ้าวางในที่อับ ขนาดใหญ่เปลืองที่	รถยนต์ เครื่องบิน หมาที่ชอบที่มิดชิด
กรงผ้าพับได้	เบา พกพาง่าย	หมาที่กัดหรือข่วนเปิดออกได้ ล้างยาก	หมาที่ฝึกกรงจนชินแล้ว ใช้ไปเที่ยวระยะสั้น
คอกกั้นหรือเพลย์เพน	พื้นที่กว้าง วางที่นอน น้ำ และแผ่นรองฉี่แยกมุมได้	หมาตัวใหญ่หรือปีนเก่งข้ามได้ ไม่ใช่ที่หลบ	ลูกหมาตอนเจ้าของไม่อยู่หลายชั่วโมง

SPCA นิวซีแลนด์แนะนำกรงลวดพับได้สำหรับการฝึกในบ้าน เพราะย้ายตำแหน่งง่าย ถ้าต้องพาน้องขึ้นเครื่องบินด้วย กรงเดินทางมีข้อกำหนดเฉพาะของสายการบิน ดูรายละเอียดที่ พาสัตว์เลี้ยงขึ้นเครื่องบิน

ลูกหมา ซื้อกรงขนาดตัวโต แล้วใช้แผ่นกั้น

ลูกหมาโตเร็วมาก ลาบราดอร์อายุสองเดือนกับอายุหกเดือนตัวต่างกันหลายเท่า ถ้าซื้อกรงตามขนาดตอนนี้จะต้องซื้อใหม่สองถึงสามรอบ ทางที่คุ้มกว่าคือซื้อกรงลวดขนาดสำหรับตัวโตเต็มวัยที่มาพร้อมแผ่นกั้น แล้วเลื่อนแผ่นกั้นให้พื้นที่พอดีตัวปัจจุบัน

ทำไมต้องกั้น หมามักไม่ฉี่ตรงที่ตัวเองนอน ถ้าพื้นที่ใหญ่เกิน ลูกหมาจะนอนฝั่งหนึ่งแล้วไปฉี่อีกฝั่ง การฝึกขับถ่ายด้วยกรงจะไม่ได้ผล ให้พื้นที่พอแค่ยืน หมุนตัว และนอนเหยียด แล้วขยับแผ่นกั้นออกทุกสองถึงสามสัปดาห์ตามการโต

ถ้ายังไม่รู้ว่าน้องจะโตแค่ไหน ดูน้ำหนักพ่อแม่หรือถามสัตวแพทย์ตอนพาไปฉีดวัคซีนเข็มแรก หมาพันธุ์ผสมที่ไม่รู้ที่มา ดูขนาดอุ้งเท้าและข้อเท้าประกอบได้คร่าวๆ อุ้งเท้าใหญ่เมื่อเทียบกับตัวมักโตเป็นหมากลางถึงใหญ่ วิธีฝึกขับถ่ายควบคู่กับกรงอ่านต่อที่ ฝึกหมาขับถ่ายเป็นที่

อยู่ในกรงได้นานแค่ไหน

วัย	เวลาสูงสุดต่อครั้งในเวลากลางวัน	หมายเหตุ
ลูกหมาต่ำกว่า 6 เดือน	2 ถึง 3 ชั่วโมง	แล้วต้องออกมาขับถ่ายและเล่น ตามคำแนะนำของ SPCA นิวซีแลนด์
หมาโตที่ชินกับกรงแล้ว	ราว 3 ชั่วโมง	PDSA แนะนำไม่เกิน 3 ชั่วโมงต่อครั้ง และน้อยกว่านั้นถ้ายังไม่ชิน
กลางคืน	นอนในกรงได้ถ้าหลับสนิท	ลูกหมาต้องได้ออกไปฉี่กลางดึก ตามวัยและขนาดกระเพาะ

ตัวเลขนี้คือเพดาน ไม่ใช่เป้าหมาย หมาที่ทำงานนอกบ้านทั้งวันกับเจ้าของที่ออกเช้ากลับค่ำไม่ควรใช้กรงเป็นที่อยู่ทั้งวัน ใช้คอกกั้นที่มีที่นอน น้ำ และแผ่นรองฉี่แยกมุม หรือหาคนมาพาเดินกลางวันแทน วิธีเตรียมน้องให้อยู่บ้านคนเดียวได้อ่านที่ ฝึกหมาให้อยู่บ้านคนเดียว

วางกรงตรงไหน ในบ้านที่ร้อนเกือบทั้งปี

PDSA แนะนำให้วางกรงในมุมเงียบ ไม่มีลมโกรก ไม่โดนแดดตรง และยังมองเห็นคนในบ้านได้ ในบ้านเรา ข้อที่ต้องคิดเพิ่มคือความร้อน

• อย่าวางชิดหน้าต่างที่แดดบ่ายส่อง พื้นกรงพลาสติกและถาดโลหะสะสมความร้อนได้มาก
• อย่าวางหน้าเครื่องปรับอากาศที่เป่าตรงลงกรง หมาจะหนาวโดยหนีไม่ได้
• ห้องที่ไม่มีแอร์ ให้เปิดพัดลมส่ายผ่านกรง ไม่ต้องจ่อตรง และเลือกกรงลวดที่ลมผ่านรอบด้าน
• คลุมผ้าบนหลังคาและด้านข้างได้ แต่เปิดด้านหน้าไว้ตามที่ PDSA แนะนำ และวันที่ร้อนให้เปิดด้านข้างเพิ่มอีกด้าน
• ให้มีน้ำเสมอ ใช้ชามแบบยึดกับซี่กรงที่คว่ำไม่ได้

ในห้องนั่งเล่นที่ครอบครัวอยู่กันบ่อยดีกว่าห้องเก็บของ SPCA นิวซีแลนด์ก็แนะนำแบบเดียวกัน หมาที่ถูกแยกไปไว้ห้องปิดตั้งแต่วันแรกมักโยงกรงกับการถูกทิ้ง

ของที่ควรอยู่ในกรง และของที่ไม่ควร

ควรมี

• ที่นอนหรือผ้าห่มนุ่ม PDSA แนะนำเบาะหรือผ้านวมที่หนาพอ และเหลือที่สำหรับชามน้ำ
• ชามน้ำแบบยึดซี่
• ของเล่นเคี้ยวที่ทนทานสำหรับตอนน้องชินกรงแล้ว เช่นของเล่นยางยัดขนม

ไม่ควรมี

• ปลอกคอที่มีป้ายห้อยหรือห่วงยื่น เพราะเกี่ยวซี่ลวดได้ ใส่ปลอกคอปลดเร็วหรือถอดออก
• ของเล่นชิ้นเล็กที่กลืนได้ หรือตุ๊กตาที่น้องชอบฉีกเอาไส้ออก
• ผ้าหรือเบาะสำหรับลูกหมาที่ชอบกัดกินผ้า ให้ใช้แผ่นยางรองแทนจนกว่าจะเลิกนิสัยนี้

ฝึกให้น้องเดินเข้ากรงเอง ทีละขั้น

ขั้นตอนนี้สรุปจากคำแนะนำของ PDSA และ SPCA นิวซีแลนด์ การฝึกใช้เวลาเป็นวันถึงหลายสัปดาห์ แล้วแต่ตัว

1. ประกอบกรงตอนน้องไม่อยู่ ล็อกประตูให้เปิดค้างไว้ไม่ให้ปิดใส่น้องจนตกใจ
2. โยนขนมหรือเม็ดอาหารเข้าไป ให้น้องเข้าออกเองโดยไม่ปิดประตู ชมเมื่อน้องเข้าไป
3. ย้ายชามอาหารมาไว้ในกรง เริ่มจากหน้าประตู แล้วค่อยเลื่อนเข้าไปลึกขึ้นทุกมื้อ
4. เมื่อน้องกินในกรงได้สบาย ปิดประตูตอนกิน แล้วค่อยยืดเวลาอยู่ต่อหลังกินเสร็จจนถึงราว 10 นาที
5. ให้ของเล่นเคี้ยวในกรง ปิดประตูขณะคุณนั่งอยู่ในห้อง
6. ออกจากห้องไปช่วงสั้นๆ แล้วค่อยยืดเวลา เมื่อน้องอยู่ได้ราว 30 นาทีโดยสงบ จึงเริ่มใช้กรงตอนออกจากบ้าน
7. ก่อนออกจากบ้าน ให้น้องเข้ากรงก่อนราว 5 ถึง 20 นาที ไม่ใช่ขังไว้นานก่อนออก และไม่ต้องบอกลาหรือทักทายยืดยาวตอนกลับ

ถ้าน้องร้อง ข่วน หรือกัดซี่กรงในขั้นไหน ให้ถอยกลับไปขั้นก่อนหน้าแล้วอยู่ตรงนั้นนานขึ้น และห้ามใช้กรงเป็นที่ลงโทษเด็ดขาด ทั้ง PDSA และ SPCA นิวซีแลนด์ย้ำข้อนี้ เพราะหมาจะเลิกมองกรงเป็นที่ปลอดภัยทันที

สัญญาณว่ากรงไม่เวิร์กกับน้องตัวนี้

หมาบางตัวไม่เหมาะกับกรง แม้ฝึกถูกวิธี สังเกตอาการเหล่านี้หลังปิดประตู

• น้ำลายไหลเปียกพื้นกรง หอบทั้งที่อากาศไม่ร้อน
• ฉี่หรืออึในกรงทั้งที่ขับถ่ายเป็นที่แล้ว
• กัดซี่ลวดจนเหงือกหรือฟันมีเลือด เล็บฉีก จมูกถลอกจากการดันประตู
• ร้องไม่หยุดเกิน 20 ถึง 30 นาทีทุกครั้ง แม้ฝึกมาแล้วหลายสัปดาห์
• ไม่ยอมกินขนมที่ปกติชอบเมื่ออยู่ในกรง

อาการเหล่านี้มักเป็นความเครียดเมื่อต้องแยกจากเจ้าของ ซึ่งกรงช่วยไม่ได้ อ่านวิธีสังเกตและแนวทางดูแลที่ หมาติดเจ้าของ แยกแล้วเครียด แล้วเปลี่ยนไปใช้คอกกั้นหรือห้องที่ปลอดภัยแทนระหว่างนั้น

สรุปขนาดก่อนกดสั่ง

สิ่งที่ต้องมีในมือ	ค่า
ความยาวจมูกถึงโคนหาง + เผื่อ	+10 ถึง 15 ซม.
ความสูงพื้นถึงยอดหัวหรือปลายหู + เผื่อ	+5 ถึง 10 ซม.
ขนาดที่ดูในสเปก	ขนาดภายใน
ลูกหมา	ขนาดตัวโตเต็มวัย พร้อมแผ่นกั้น
ใช้ในบ้านที่อากาศร้อน	กรงลวด ลมผ่านรอบด้าน
ใช้ในรถหรือเดินทาง	กรงพลาสติกทึบที่ยึดกับเบาะได้
เวลาในกรงต่อครั้ง	หมาโตราว 3 ชั่วโมง ลูกหมา 2 ถึง 3 ชั่วโมง

ถ้าน้องมีโรคข้อ หัวใจ หรือทางเดินหายใจ ให้ถามสัตวแพทย์ตอนตรวจสุขภาพว่าควรใช้กรงขนาดและแบบไหน และอยู่ในกรงได้นานเท่าไร เพราะหมากลุ่มนี้ต้องการพื้นที่เปลี่ยนท่าและระบายความร้อนมากกว่าปกติ