สรุปประเด็นสำคัญ
- อาการของนิ่วขึ้นกับตำแหน่ง นิ่วในกระเพาะทำให้ฉี่บ่อยและมีเลือด นิ่วอุดท่อปัสสาวะเป็นเหตุฉุกเฉิน ส่วนนิ่วในไตและท่อไตมักเงียบหรือมีแค่ซึมและอาเจียน
- นิ่วที่เจอบ่อยคือแคลเซียมออกซาเลตกับสตรูไวท์ ออกซาเลตคิดเป็นราวครึ่งหนึ่งของนิ่วแมวทั้งหมดและละลายด้วยอาหารไม่ได้
- สตรูไวท์มักละลายได้ด้วยอาหารสูตรเฉพาะภายใน 2 ถึง 4 สัปดาห์ โดยหมอนัดเอกซเรย์ซ้ำทุกราว 2 สัปดาห์
- นิ่วทั้งสองชนิดกลับมาเป็นซ้ำได้ การเพิ่มน้ำให้ฉี่เจือจางเป็นหัวใจของการป้องกันระยะยาว
- เอกซเรย์เห็นนิ่วตั้งแต่ราว 3 มิลลิเมตร ก้อนที่ผ่าออกมาควรส่งตรวจชนิด เพื่อเลือกวิธีป้องกันให้ถูก
แมวที่เป็นนิ่วมีอาการได้ตั้งแต่ไม่มีอะไรให้เห็นเลย ไปจนถึงเบ่งฉี่ไม่ออกจนต้องผ่าตัดฉุกเฉิน ตัวแปรหลักคือนิ่วอยู่ตรงไหนและใหญ่แค่ไหน นิ่วในกระเพาะปัสสาวะมักทำให้ฉี่บ่อย ฉี่ทีละน้อย และมีเลือดปน นิ่วที่หลุดไปขวางท่อปัสสาวะทำให้ฉี่ไม่ออก ส่วนนิ่วในไตและท่อไตมักเงียบจนตรวจเจอโดยบังเอิญ หรือแสดงแค่ซึม ไม่กิน และอาเจียน
อาการแยกตามตำแหน่งของนิ่ว
ทางเดินปัสสาวะของแมวเริ่มจากไต 2 ข้าง ต่อด้วยท่อไตเส้นเล็กลงมาที่กระเพาะปัสสาวะ แล้วออกทางท่อปัสสาวะ นิ่วเกิดได้ทุกจุด และย้ายจุดได้
| ตำแหน่ง | อาการที่เจ้าของเห็น | ความเร่งด่วน |
|---|---|---|
| กระเพาะปัสสาวะ | ฉี่บ่อย ก้อนฉี่เล็ก มีเลือด ฉี่ช้า บางตัวร้องตอนฉี่ หรือฉี่นอกกระบะ | พบหมอภายใน 24 ชั่วโมง |
| ท่อปัสสาวะ | เบ่งนาน ฉี่เป็นสายเล็กหรือไม่ออกเลย ร้องเจ็บ เลียอวัยวะเพศ | ฉุกเฉิน ไปทันที |
| ท่อไต | ซึม อาเจียน ไม่กิน เจ็บท้อง หรือไม่มีอาการเลยถ้าตันข้างเดียว | พบหมอวันนี้ |
| ไต | ส่วนใหญ่ไม่มีอาการ ตรวจเจอจากเอกซเรย์หรืออัลตราซาวด์ | ติดตามตามนัด |
ข้อมูลส่วนนี้มาจากคู่มือเมอร์คฉบับเจ้าของแมว ซึ่งระบุเพิ่มว่านิ่วเล็กมากมักไม่มีอาการ นิ่วในไตพบได้น้อยและมักเงียบจนกว่าจะอักเสบหรือหลุดลงท่อไต และถ้าท่อไตตันข้างเดียว อาการเดียวที่มีคือความเจ็บ ซึ่งแมวซ่อนเก่งมาก ถ้าไม่ได้วินิจฉัยทัน ไตข้างนั้นอาจเสียหายถาวร
สัญญาณเล็กๆ ที่เจ้าของมักมองข้าม
นิ่วในกระเพาะปัสสาวะไม่ได้ทำให้แมวป่วยหนักทุกวัน หลายตัวยังกินเก่ง เล่นปกติ อาการที่ลอดสายตาไปบ่อยคือ
- ก้อนทรายเล็กลงแต่จำนวนก้อนมากขึ้น เช่น จากวันละ 2 ถึง 3 ก้อนใหญ่ เป็น 6 ถึง 8 ก้อนเล็ก
- นั่งในกระบะนานกว่าเดิม แล้วออกมาเลียใต้หาง
- ฉี่บนพื้นกระเบื้อง ในอ่างล้างหน้า หรือบนผ้าเย็น ซึ่งแมวเลือกเพราะผิวเย็นช่วยให้รู้สึกดีขึ้นชั่วครู่ หรือเพราะจำว่ากระบะทรายคือที่เจ็บ
- ทรายจับก้อนมีสีชมพูอ่อนเฉพาะขอบก้อน
- กลิ่นฉี่แรงขึ้นหรือเปลี่ยนไป
- แมวตัวผู้ที่ปกติไม่ร้องตอนเข้ากระบะ เริ่มส่งเสียงครางเบาๆ
ถ้าเจอข้อใดข้อหนึ่งติดกัน 2 วัน ให้พาไปตรวจปัสสาวะ อาการเลือดปนในฉี่มีหลายสาเหตุนอกจากนิ่ว อ่านการแยกสาเหตุเพิ่มได้ที่แมวฉี่เป็นเลือด
หมอยืนยันว่าเป็นนิ่วได้อย่างไร
เมอร์คอธิบายว่าหมอบางครั้งคลำนิ่วก้อนใหญ่ในกระเพาะได้จากหน้าท้อง แต่การยืนยันส่วนใหญ่ใช้ภาพถ่าย
- เอกซเรย์ เห็นนิ่วที่ทึบรังสีตั้งแต่ขนาดราว 3 มิลลิเมตร เห็นทั้งไต ท่อไต กระเพาะ และท่อปัสสาวะในภาพเดียว
- อัลตราซาวด์ ใช้หานิ่วที่เล็กหรือไม่ทึบรังสี ดูว่าท่อไตขยายจากการตันไหม และวัดความหนาของผนังกระเพาะ
- ตรวจปัสสาวะ ดูเลือด ผลึก ความเข้มข้น และค่า pH ผลึกในฉี่ช่วยเดาชนิดนิ่วได้ แต่ไม่ได้ยืนยัน เพราะแมวที่มีผลึกไม่จำเป็นต้องมีนิ่ว และแมวที่มีนิ่วก็ไม่จำเป็นต้องมีผลึกออกมา
- ตรวจเลือด ดูการทำงานของไตและแคลเซียม เมอร์คฉบับสัตวแพทย์แนะนำให้ตรวจหาแคลเซียมในเลือดสูงในแมวที่เป็นนิ่วออกซาเลต และตรวจโรคไตร่วม โดยเฉพาะเมื่อนิ่วอยู่ที่ไตหรือท่อไต
ถ้านิ่วถูกเอาออกมาได้ ไม่ว่าจะด้วยการผ่าหรือหลุดออกมาเอง ให้ขอหมอส่งก้อนตรวจองค์ประกอบ ผลนี้บอกชนิดนิ่วแบบแน่นอนและเป็นตัวกำหนดว่าจะป้องกันด้วยอาหารแบบไหน
สตรูไวท์กับออกซาเลต ต่างกันอย่างไร
นิ่วสองชนิดนี้คิดรวมกันเป็นส่วนใหญ่ของนิ่วในแมว แต่ดูแลคนละทาง
| ประเด็น | สตรูไวท์ | แคลเซียมออกซาเลต |
|---|---|---|
| สัดส่วน | พบบ่อย | ราวครึ่งหนึ่งของนิ่วแมวทั้งหมด และพบบ่อยขึ้นเรื่อยๆ |
| กลุ่มที่เจอ | แมววัยหนุ่มสาวถึงกลางคน ความเสี่ยงลดลงเมื่อแก่ตัว | เป็นได้ทุกพันธุ์ แมวขนยาวมีแนวโน้มมากกว่า |
| ละลายด้วยอาหาร | ได้ มักใช้เวลา 2 ถึง 4 สัปดาห์ | ไม่ได้ ต้องเอาออก |
| การติดตาม | เอกซเรย์และตรวจฉี่ทุกราว 2 สัปดาห์ | ตรวจหาแคลเซียมในเลือดสูง ติดตามหลังเอาออก |
| การกลับมาเป็นซ้ำ | เกิดซ้ำได้บ่อย | คาดได้ว่าจะเกิดซ้ำ |
ตัวเลขในตารางมาจากคู่มือเมอร์คฉบับสัตวแพทย์ ซึ่งระบุด้วยว่านิ่วสตรูไวท์ในแมวแทบทั้งหมดเป็นชนิดไม่ติดเชื้อ ต่างจากในสุนัข และถ้ากินอาหารละลายนิ่วอย่างเคร่งครัด 2 ถึง 4 สัปดาห์แล้วนิ่วไม่เล็กลงเลย ให้สงสัยว่าไม่ใช่สตรูไวท์
มีอีกจุดที่เจ้าของควรรู้ เมอร์คฉบับเจ้าของแมวระบุว่าอาหารบางประเภทที่ใช้คุมนิ่วสตรูไวท์อาจมีส่วนทำให้เกิดนิ่วออกซาเลต จึงไม่ควรซื้ออาหารสูตรละลายนิ่วมาให้กินเองยาวๆ โดยไม่รู้ชนิดนิ่ว
นิ่วชนิดอื่นที่พบน้อย
นิ่วยูเรตและกรดยูริกรวมกันมีราว 6 เปอร์เซ็นต์ เมอร์คระบุว่าส่วนใหญ่ต้องผ่าออก แต่ถ้าก้อนเล็ก หมอบางครั้งใช้วิธีเติมน้ำเกลือเข้ากระเพาะแล้วจับแมวตั้งตรงให้ก้อนไหลออกมาพร้อมฉี่ (voiding urohydropropulsion) ภายใต้การวางยาสลบ
ทางเลือกการรักษา และสิ่งที่ต้องเตรียม
เมอร์คฉบับเจ้าของแมวสรุปว่าการรักษาขึ้นกับชนิดและตำแหน่ง ทางเลือกมีทั้งผ่าตัด อาหารพิเศษ การสลายนิ่ว และยา ภาพรวมที่เจ้าของมักเจอคือ
- กรณีท่อปัสสาวะตัน: หมอให้สารน้ำทางหลอดเลือดก่อน แล้วดันนิ่วหรือปลั๊กกลับเข้ากระเพาะด้วยสายสวน มักต้องนอนโรงพยาบาลหลายวัน จากนั้นจึงจัดการนิ่วในกระเพาะต่อ
- กรณีน่าจะเป็นสตรูไวท์และแมวยังฉี่ออกดี: ให้อาหารสูตรละลายนิ่วอย่างเดียว ห้ามให้อาหารอื่นปน แล้วนัดเอกซเรย์ซ้ำ
- กรณีออกซาเลตหรือก้อนใหญ่: ผ่าตัดเปิดกระเพาะปัสสาวะ หรือใช้วิธีที่รุกล้ำน้อยกว่าถ้าคลินิกมีเครื่องมือ
- กรณีนิ่วในท่อไต: เป็นงานของคลินิกที่มีอัลตราซาวด์และศัลยกรรมเฉพาะทาง หมอทั่วไปมักส่งต่อ
Cornell เพิ่มว่าแมวตัวผู้ที่ท่อตันซ้ำหลายครั้ง อาจต้องผ่าตัดเปิดท่อปัสสาวะใหม่ (perineal urethrostomy) ซึ่งถือเป็นทางเลือกสุดท้ายเพราะมีผลข้างเคียงได้
ระหว่างให้อาหารละลายนิ่ว เรื่องที่ทำให้แผนล้มบ่อยที่สุดคือคนในบ้านแอบให้ขนมหรือแมวไปกินอาหารของแมวตัวอื่น ถ้ามีแมวหลายตัว ให้แยกห้องกินช่วงนี้ หรือให้ทุกตัวกินสูตรเดียวกันถ้าหมออนุญาต
คำถามที่ควรถามหมอก่อนกลับบ้าน
วันที่รู้ผลมักมีข้อมูลเยอะจนเจ้าของลืมถาม จดคำถามเหล่านี้ไว้ในมือถือ
- นิ่วที่เห็นอยู่ตรงไหน กี่ก้อน ใหญ่ราวกี่มิลลิเมตร
- หมอคิดว่าเป็นชนิดไหน มั่นใจแค่ไหน และจะยืนยันชนิดได้อย่างไร
- ถ้าเลือกละลายด้วยอาหาร ต้องกินนานแค่ไหน และให้ขนมอะไรได้บ้างหรือไม่ได้เลย
- อาการแบบไหนที่ต้องกลับมาก่อนวันนัด
- ถ้าต้องผ่าตัด ต้องนอนโรงพยาบาลกี่วัน และต้องใส่ปลอกคอกันเลียนานเท่าไร
- แมวตัวอื่นในบ้านควรตรวจด้วยไหม
ถ้าหมอพูดเร็วหรือใช้ศัพท์ที่ไม่คุ้น ขอให้หมอเขียนชื่อชนิดนิ่วและวันนัดครั้งถัดไปลงในสมุดหรือใบนัด จะได้ไม่ต้องจำเอง คำตอบของข้อสุดท้ายสำคัญกว่าที่คิด แมวที่กินอาหารเดียวกันและใช้ชีวิตแบบเดียวกันมักมีปัจจัยเสี่ยงคล้ายกัน การตรวจปัสสาวะตัวที่เหลือสักครั้งเป็นการลงทุนที่คุ้ม
หลังรักษา ป้องกันไม่ให้กลับมา
ทั้งสองชนิดมีโอกาสกลับมาเป็นซ้ำ แผนระยะยาวจึงสำคัญพอๆ กับการรักษาครั้งแรก
ทำให้ฉี่เจือจาง
เมอร์คฉบับสัตวแพทย์แนะนำให้แมวที่เคยเป็นสตรูไวท์กินอาหารความชื้นสูงสูตรป้องกันเท่าที่ทำได้ และสำหรับออกซาเลต ให้เพิ่มน้ำหรือใช้อาหารความชื้นสูงเพื่อลดความเข้มข้นของฉี่ ร่วมกับตั้งเป้า pH ฉี่ให้อยู่ราว 6.6 ถึง 7.5 ในทางปฏิบัติคือ
- อาหารเปียกอย่างน้อยวันละหนึ่งมื้อ หรือเป็นหลักถ้าแมวยอม
- ชามน้ำหลายจุด และน้ำพุถ้าน้องชอบน้ำไหล
- ในวันที่อากาศร้อน ตรวจว่าน้ำในชามลดลงจริง
รายละเอียดการเลือกอาหารและการเปลี่ยนสูตรอยู่ในเรื่องอาหารแมวเป็นนิ่ว
ของที่ควรเลิก
- อาหารเสริมแร่ธาตุและวิตามินที่ไม่ได้สั่งโดยหมอ เมอร์คแนะนำให้เลี่ยง
- สารปรับฉี่ให้เป็นกรดที่ซื้อเอง Cornell เตือนว่าไม่ควรใช้โดยไม่มีคำแนะนำจากสัตวแพทย์
- การเปลี่ยนอาหารบ่อยๆ ตามโปรโมชัน
คุมน้ำหนักและลดความเครียด
Cornell ระบุว่าแมวน้ำหนักเกิน ขยับน้อย และเครียด มีความเสี่ยงโรคทางเดินปัสสาวะส่วนล่างมากกว่า ถ้าน้องท้วม การลดน้ำหนักช้าๆ ช่วยได้ทั้งเรื่องนิ่วและข้อ อ่านแนวทางเลือกอาหารได้ที่อาหารควบคุมน้ำหนักแมว
ตารางติดตามผลปีแรก
| ช่วงเวลา | ตัวอย่างนัดตรวจที่พบบ่อย (หมอเป็นผู้กำหนดจริง) |
|---|---|
| ระหว่างละลายสตรูไวท์ | เอกซเรย์และตรวจปัสสาวะทุกราว 2 สัปดาห์ จนไม่เห็นนิ่ว |
| 2 ถึง 4 สัปดาห์หลังผ่าตัด | ตรวจแผล ตรวจปัสสาวะ เอกซเรย์ยืนยันว่าไม่มีก้อนค้าง |
| ทุก 3 ถึง 6 เดือนในปีแรก | ตรวจปัสสาวะ และเอกซเรย์หรืออัลตราซาวด์ตามชนิดนิ่ว |
| ทุกครั้งที่มีอาการฉี่ผิดปกติ | ตรวจทันที ไม่ต้องรอนัด |
ความถี่จริงขึ้นกับชนิดนิ่ว ขนาด และโรคร่วม ถามหมอให้ชัดว่าน้องอยู่ในกลุ่มไหน และขอสำเนาผลตรวจชนิดนิ่วเก็บไว้ ถ้าวันหนึ่งต้องเปลี่ยนคลินิก ผลตรวจนั้นช่วยให้หมอคนใหม่วางแผนได้ทันที ส่วนแมวที่มีนิ่วในไตร่วมกับค่าไตสูง การติดตามจะผูกกับแผนดูแลโรคไตในแมว ไปพร้อมกัน
แหล่งอ้างอิง
- Urinary Stones (Uroliths, Calculi) in Cats | Merck Veterinary Manual (Cat Owners)
- Urolithiasis in Cats | Merck Veterinary Manual (Professional Version)
- Feline Lower Urinary Tract Disease | Cornell Feline Health Center, Cornell University College of Veterinary Medicine





