ประเด็นสำคัญ
- สาเหตุฝ่ายชายคิดเป็นราว 30 ถึง 40% ของคู่ที่มีบุตรยาก ตามข้อมูลภาควิชาสูติศาสตร์ฯ มช. จึงควรตรวจทั้งสองคนพร้อมกัน
- สาเหตุหลักตาม NHS ได้แก่ น้ำเชื้อผิดปกติ อัณฑะเสียหาย ทำหมัน ปัญหาการหลั่ง ฮอร์โมนเพศชายต่ำ และยาหรือสารเสพติดบางชนิด
- ค่าอ้างอิงขั้นต่ำของ WHO ฉบับที่ 6 เช่น ปริมาตร 1.4 มล. อสุจิรวม 39 ล้านตัว เคลื่อนที่ไปข้างหน้า 30% รูปร่างปกติ 4%
- ผลตรวจครั้งเดียวต่ำกว่าเกณฑ์ยังสรุปไม่ได้ แพทย์มักให้ตรวจซ้ำก่อนวางแผนรักษา
- ยาบางตัวทำให้อสุจิลดลงชั่วคราว ห้ามหยุดยาเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์
เมื่อพยายามมีลูกมานานแล้วยังไม่สำเร็จ สายตามักหันไปที่ฝ่ายหญิงก่อน ทั้งที่ข้อมูลของภาควิชาสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระบุว่าสาเหตุจากฝ่ายชายคิดเป็นราว 30 ถึง 40% ของคู่ที่มีบุตรยาก ใกล้เคียงกับสาเหตุจากอุ้งเชิงกรานของฝ่ายหญิง และในการเก็บข้อมูลของ มช. เอง ผู้ชายที่มาตรวจน้ำเชื้อ 238 คน พบความผิดปกติราว 37%
ตัวเลขนี้มีข้อดีซ่อนอยู่ค่ะ การตรวจน้ำเชื้อเป็นการตรวจที่ง่าย ไม่เจ็บ และใช้เวลาไม่นาน ถ้าคุณพ่อตรวจตั้งแต่ต้น คู่จะรู้ทิศทางเร็วขึ้นหลายเดือน และไม่ต้องให้ฝ่ายหญิงตรวจที่ยุ่งยากกว่าไปก่อนฝ่ายเดียว
ภาวะมีบุตรยากนับเมื่อไร
องค์การอนามัยโลกนิยามภาวะมีบุตรยากว่าคือการไม่ตั้งครรภ์หลังมีเพศสัมพันธ์สม่ำเสมอโดยไม่คุมกำเนิดนาน 12 เดือน และประเมินว่าคนราวหนึ่งในหกทั่วโลกเคยเจอภาวะนี้ในชีวิต WHO ย้ำด้วยว่าสาเหตุมาได้ทั้งจากฝ่ายชาย ฝ่ายหญิง หรือทั้งสองฝ่าย บางคู่ก็หาสาเหตุไม่พบ NHS ระบุว่าราวหนึ่งในสี่คู่ตรวจแล้วไม่พบสาเหตุที่ชัดเจน
ถ้าฝ่ายหญิงอายุเกิน 35 ปี เกณฑ์จะสั้นลงเหลือหกเดือน ในกรณีนี้ฝ่ายชายควรไปตรวจพร้อมกันตั้งแต่นัดแรก ไม่ต้องรอผลตรวจของฝ่ายหญิงก่อน
หกกลุ่มสาเหตุที่พบในผู้ชาย
NHS สรุปสาเหตุหลักของภาวะมีบุตรยากในผู้ชายไว้เป็นกลุ่มๆ ซึ่งช่วยให้เห็นว่าบางสาเหตุแก้ได้ บางสาเหตุต้องใช้เทคโนโลยีช่วย
1. น้ำเชื้อคุณภาพไม่ดี
เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุด ครอบคลุมสามเรื่อง คือจำนวนอสุจิน้อยหรือไม่มีเลย อสุจิเคลื่อนไหวได้ไม่ดีจนว่ายไปถึงไข่ไม่ได้ และอสุจิรูปร่างผิดปกติ หลายกรณีหาสาเหตุไม่ได้ชัด
2. อัณฑะได้รับความเสียหาย
อัณฑะเป็นที่ผลิตและเก็บอสุจิ ความเสียหายมาได้จากการติดเชื้อ มะเร็งอัณฑะ การผ่าตัดบริเวณอัณฑะ ความผิดปกติแต่กำเนิด อัณฑะไม่ลงถุงตั้งแต่เด็ก หรือการบาดเจ็บ WHO เพิ่มกลุ่มหลอดเลือดดำขอดที่ถุงอัณฑะและผลจากเคมีบำบัดไว้ในสาเหตุที่ทำให้อัณฑะทำงานผิดปกติด้วย
3. ทำหมันชาย
การทำหมันตัดท่อนำอสุจิ NHS ระบุว่าการแก้หมันทำได้ แต่โดยทั่วไปมักไม่สำเร็จ คู่ที่ฝ่ายชายเคยทำหมันจึงมักต้องพึ่งการเก็บอสุจิด้วยการผ่าตัดร่วมกับการทำเด็กหลอดแก้ว
4. ปัญหาการหลั่ง
บางคนหลั่งไม่ได้ หรือน้ำเชื้อไหลย้อนกลับเข้ากระเพาะปัสสาวะแทนที่จะออกมาทางองคชาต ภาวะนี้แพทย์ตรวจได้จากปัสสาวะหลังหลั่ง
5. ฮอร์โมนเพศชายต่ำ
ภาวะที่ร่างกายสร้างฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนได้น้อยผิดปกติ NHS ยกตัวอย่างสาเหตุ เช่น เนื้องอก การใช้สารเสพติด และกลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์ซึ่งเป็นความผิดปกติของโครโมโซม
6. ยาและสารเสพติด
กลุ่มนี้สำคัญเพราะหลายรายการแก้ได้ NHS ยกตัวอย่างไว้ดังนี้
| ยาหรือสาร | ผลต่อการมีบุตร |
|---|---|
| ยาแก้ปวดกลุ่ม NSAIDs ที่ใช้ต่อเนื่องนาน | รบกวนการผลิตอสุจิ |
| ยาเคมีบำบัด | ทำให้การผลิตอสุจิลดลงหรือหยุดได้ บางครั้งถาวร |
| ยารักษาโรคจิตบางชนิด (neuroleptics) | กระทบความสามารถในการมีบุตร |
| สไปโรโนแลคโตน | ลดคุณภาพอสุจิ มักกลับมาราว 2 เดือนหลังหยุดยา |
| กัญชา โคเคน | ลดคุณภาพน้ำเชื้อ |
| สเตียรอยด์เสริมกล้ามเนื้อ (anabolic steroids) | WHO ระบุว่าเป็นสาเหตุของความผิดปกติของฮอร์โมน |
อ่านผลตรวจน้ำเชื้อทีละบรรทัด
ใบผลตรวจน้ำเชื้อมีตัวเลขหลายบรรทัด ซึ่งดูแล้วงงได้ง่าย คู่มือการตรวจน้ำเชื้อขององค์การอนามัยโลกฉบับที่ 6 (ปี 2021) ใช้ค่าเปอร์เซ็นไทล์ที่ 5 ของผู้ชายที่มีลูกได้ภายในหนึ่งปีเป็นค่าอ้างอิงขั้นต่ำ บทวิเคราะห์คู่มือฉบับนี้ใน PubMed Central สรุปตัวเลขไว้ดังนี้
| รายการในใบผล | ความหมาย | ค่าอ้างอิงขั้นต่ำ (WHO ฉบับที่ 6) |
|---|---|---|
| Volume | ปริมาตรน้ำเชื้อทั้งหมด | 1.4 มล. |
| Total sperm number | จำนวนอสุจิรวมต่อการหลั่งหนึ่งครั้ง | 39 ล้านตัว |
| Total motility | อสุจิที่ขยับได้ทั้งหมด | 42% |
| Progressive motility | อสุจิที่ว่ายไปข้างหน้า | 30% |
| Vitality | อสุจิที่ยังมีชีวิต | 54% |
| Normal forms | อสุจิรูปร่างปกติ | 4% |
วิธีเข้าใจตัวเลขเหล่านี้ให้ถูก มีสามข้อ
- ค่าอ้างอิงเป็นเส้นแบ่งทางสถิติ ผู้ชายที่ค่าต่ำกว่าเกณฑ์บางข้อยังมีลูกเองได้ และค่าที่ผ่านเกณฑ์ก็ไม่รับประกันว่าจะมีลูกได้แน่นอน
- น้ำเชื้อเปลี่ยนแปลงได้ตามช่วงเวลา การป่วยมีไข้ในช่วงก่อนตรวจหรือการเก็บตัวอย่างไม่ครบก็ทำให้ค่าตกได้ แพทย์จึงมักให้ตรวจซ้ำก่อนสรุป
- ใบผลของบางห้องแล็บยังใช้ค่าอ้างอิงจากคู่มือฉบับเก่า ตัวเลขเกณฑ์จึงอาจต่างไปจากตารางนี้เล็กน้อย ให้ดูช่องค่าอ้างอิงที่พิมพ์มาในใบผลของตัวเองเป็นหลัก
เตรียมตัวก่อนเก็บตัวอย่าง
ห้องแล็บแต่ละแห่งให้คำแนะนำเรื่องจำนวนวันงดหลั่งก่อนตรวจไว้ต่างกันเล็กน้อย ให้ถามและทำตามที่โรงพยาบาลบอก แจ้งเจ้าหน้าที่ถ้าเก็บตัวอย่างหกหรือได้ไม่ครบ และแจ้งแพทย์ถ้าช่วงสองถึงสามเดือนก่อนตรวจเคยป่วยมีไข้สูง เพราะข้อมูลนี้ช่วยให้แพทย์แปลผลได้ถูกขึ้น
ผลออกมาแบบนี้ แล้วไปทางไหนต่อ
ข้อมูลของ มช. แบ่งแนวทางคร่าวๆ ตามผลน้ำเชื้อ ซึ่งช่วยให้คุณพ่อคุณแม่เห็นภาพก่อนพบแพทย์
| ผลน้ำเชื้อ | แนวทางที่แพทย์มักพิจารณา |
|---|---|
| ต่ำกว่าเกณฑ์เล็กน้อย อสุจิเคลื่อนไหวพอใช้ | ฉีดเชื้อเข้าโพรงมดลูก (IUI) เพราะต้องมีอสุจิที่เคลื่อนไหวได้มากพอ |
| อสุจิน้อยหรืออ่อนแรงมาก | ทำเด็กหลอดแก้วร่วมกับ ICSI ฉีดอสุจิเข้าไข่ทีละตัว |
| ไม่พบอสุจิในน้ำเชื้อ | ผ่าตัดเก็บอสุจิจากอัณฑะหรือท่อพักอสุจิ แล้วทำ ICSI |
| เก็บอสุจิไม่ได้เลย | พิจารณาอสุจิบริจาค |
ค่าใช้จ่ายของแต่ละทางต่างกันมาก ถ้าแพทย์แนะนำทางเด็กหลอดแก้ว รายละเอียดราคาต่อรอบและค่าเสริม ICSI อยู่ใน เด็กหลอดแก้ว ราคาเท่าไหร่
สิ่งที่คุณพ่อเริ่มได้เองระหว่างรอตรวจ
WHO ระบุพฤติกรรมเสี่ยงที่มีผลต่อการมีบุตร ได้แก่ การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณมาก และภาวะอ้วน สามเรื่องนี้ปรับได้เองโดยไม่ต้องรอใบนัด
- เลิกบุหรี่ รวมถึงบุหรี่ไฟฟ้า ถ้าเลิกเองยากให้ขอความช่วยเหลือจากคลินิกเลิกบุหรี่
- ลดแอลกอฮอล์ลงให้มากที่สุด
- ถ้าน้ำหนักเกิน ค่อยๆ ลดด้วยอาหารและการออกกำลังกายสม่ำเสมอ
- หยุดใช้สเตียรอยด์เสริมกล้ามเนื้อและสารเสพติดทุกชนิด
- จดรายชื่อยาที่ใช้ทั้งหมดไว้ให้แพทย์ดู
เรื่องความร้อนที่ถุงอัณฑะ NHS อธิบายว่าอุณหภูมิของถุงอัณฑะมีผลต่อการผลิตอสุจิ แต่ยังไม่แน่ชัดว่าการเปลี่ยนมาใส่กางเกงในหลวมๆ ช่วยเพิ่มโอกาสมีบุตรได้จริง คุณพ่อจึงไม่ต้องกังวลเรื่องชุดชั้นในจนเกินเหตุ การเลิกบุหรี่และคุมน้ำหนักให้ผลชัดเจนกว่า
เพราะการผลิตอสุจิใช้เวลาหลายสัปดาห์ ผลของการปรับพฤติกรรมจะไม่เห็นในวันสองวัน ใช้ช่วงเวลารอผลตรวจและรอนัดเป็นช่วงเริ่มต้นปรับตัวไปพร้อมกับคุณแม่ ซึ่งแนวทางของฝ่ายหญิงอ่านได้ที่ วิธีเพิ่มโอกาสท้อง
คุยกันอย่างไรไม่ให้ใครรู้สึกผิด
ผลตรวจน้ำเชื้อที่ผิดปกติกระทบใจผู้ชายหลายคนมากกว่าที่แสดงออก บางคนรู้สึกเหมือนความเป็นชายถูกตั้งคำถาม บางคนเงียบและไม่อยากไปตรวจซ้ำ คุณแม่ช่วยได้ด้วยการพูดถึงเรื่องนี้ในฐานะปัญหาของคู่ ไม่ชี้ว่าเป็นความผิดของใคร
ประโยคที่ใช้ได้จริง เช่น "เราตรวจกันทั้งสองคน จะได้รู้ว่าต้องไปทางไหนเร็วขึ้น" แทนที่ "ไปตรวจหน่อยว่าเป็นที่คุณหรือเปล่า" เวลาฟังผลกับแพทย์ ไปด้วยกันทั้งคู่ และจดคำถามไว้ล่วงหน้า เพราะตอนฟังผลมักจำอะไรไม่ได้
อีกเรื่องที่ช่วยได้มากคือการแบ่งหน้าที่กันชัดเจน เช่น คุณพ่อเป็นคนจองคิวตรวจน้ำเชื้อและเก็บใบผลทุกฉบับไว้ในแฟ้มเดียว คุณแม่เป็นคนจดปฏิทินรอบเดือน เมื่อต่างคนต่างมีส่วนร่วม ความรู้สึกว่าภาระตกอยู่กับใครคนเดียวจะลดลง และเวลาพบแพทย์ก็มีข้อมูลครบทั้งสองฝ่าย
ถ้าความเครียดเริ่มกระทบการนอน การทำงาน หรือความสัมพันธ์ บอกแพทย์ได้ค่ะ หลายโรงพยาบาลมีนักจิตวิทยาหรือพยาบาลที่ช่วยดูแลใจคู่ที่กำลังรักษาภาวะมีบุตรยาก
เมื่อไรควรพบแพทย์เร็วกว่ากำหนด
ไม่จำเป็นต้องรอครบหนึ่งปีถ้ามีเรื่องต่อไปนี้
- เคยมีอัณฑะไม่ลงถุงตอนเด็ก หรือเคยผ่าตัดบริเวณขาหนีบหรืออัณฑะ
- เคยเป็นคางทูมที่ลงอัณฑะ หรือเคยติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์
- เคยได้รับเคมีบำบัดหรือฉายรังสี
- คลำพบก้อนหรืออัณฑะสองข้างขนาดต่างกันชัดเจน
- มีปัญหาการแข็งตัวหรือการหลั่ง
- ฝ่ายหญิงอายุเกิน 35 ปี
สรุปสั้นๆ สำหรับคุณพ่อ
สาเหตุจากฝ่ายชายพบได้บ่อยพอๆ กับฝ่ายหญิง การตรวจน้ำเชื้อทำง่ายและควรทำตั้งแต่ต้น ผลที่ต่ำกว่าเกณฑ์ยังมีทางรักษาหลายระดับ ตั้งแต่ฉีดเชื้อไปจนถึง ICSI ระหว่างรอ ให้เริ่มเลิกบุหรี่ ลดแอลกอฮอล์ คุมน้ำหนัก และนำรายการยาไปให้แพทย์ดู ถ้าคุณแม่อายุเกิน 35 ปี เรื่องเวลาสำคัญมาก อ่านประกอบได้ที่ ตั้งครรภ์หลังอายุ 35 แล้วไปพบแพทย์ด้วยกันนะคะ
แหล่งอ้างอิง
- Causes of infertility | NHS
- Infertility | World Health Organization
- The Sixth Edition of the WHO Manual for Human Semen Analysis: A Critical Review and SWOT Analysis | PubMed Central (National Library of Medicine)
- Service RM - Department of Obstetrics and Gynecology Faculty of Medicine Chiang Mai University | ภาควิชาสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่





