ผ้าเช็ดโต๊ะ ใช้ผ้าอะไรดี เทียบไมโครไฟเบอร์ ผ้าฝ้าย และผ้าฟองน้ำ

ถ้าต้องเลือกผ้าเช็ดโต๊ะแบบเดียว เลือกผ้าไมโครไฟเบอร์ขนาดประมาณ 30 x 30 เซนติเมตร เพราะเก็บเศษข้าวและคราบมันได้ในการเช็ดรอบเดียว และแห้งเร็วจนไม่เหม็นอับ ผ้าฟองน้ำเซลลูโลสเป็นตัวเลือกที่สองสำหรับคนที่ชอบผ้าหมาดและบิดง่าย ส่วนผ้าขนหนูฝ้ายที่หลายบ้านใช้จนเคยชินทำงานได้ แต่ต้องซักทุกวันและมีสำรองหลายผืน ผ้าที่ดีที่สุดยังเหม็นได้ถ้าทิ้งชื้นไว้ข้างซิงก์ข้ามคืน เรื่องระบบการเปลี่ยนผ้าจึงสำคัญพอๆ กับเนื้อผ้า

งานของผ้าเช็ดโต๊ะในครัวไทย

ผ้าเช็ดโต๊ะในบ้านเราทำงานหนักกว่าที่คิด หนึ่งวันเจอเศษข้าวเหนียวติดโต๊ะ น้ำแกงหก คราบน้ำมันจากจานผัด น้ำปลาหยด น้ำหวานเหนียว และน้ำที่เกาะรอบแก้วเย็น ผ้าที่ดีต้องทำได้สี่อย่าง

1. เก็บเศษชิ้นเล็กไว้ในผ้า ไม่ดันไปตกพื้น
2. ดึงคราบมันออก ไม่ใช่เกลี่ยให้บางลง
3. ดูดน้ำได้มากในการเช็ดครั้งเดียว
4. แห้งเร็วหลังบิด จนเชื้อไม่มีเวลาโต

ผ้าแต่ละชนิดเก่งไม่เท่ากันในสี่ข้อนี้ และข้อ 4 คือข้อที่ทำให้ผ้าเช็ดโต๊ะเหม็น

เทียบผ้า 5 แบบที่หาซื้อได้ทั่วไป

ผ้า	เก็บเศษ	คราบมัน	ดูดน้ำ	แห้งเร็ว	อายุใช้งานโดยประมาณ
ไมโครไฟเบอร์	ดีมาก	ดี	ดีมาก	เร็ว	หลายเดือนถึงเป็นปี ถ้าซักถูก
ผ้าขนหนูฝ้าย	ปานกลาง	ปานกลาง	ดี	ช้า	หลายเดือน แต่กลิ่นอับติดง่าย
ผ้าฟองน้ำเซลลูโลส	ดี	ปานกลาง	ดีมาก	ปานกลาง	หลายสัปดาห์ถึง 1 ถึง 2 เดือน
ผ้าไม่ทอ (ผ้าเช็ดอเนกประสงค์แผ่นบาง)	ปานกลาง	ต่ำ	ปานกลาง	เร็ว	ไม่กี่วัน
กระดาษอเนกประสงค์	ปานกลาง	ปานกลาง	ปานกลาง	ทิ้งหลังใช้	ครั้งเดียว

ตารางนี้เป็นการเปรียบเทียบจากลักษณะวัสดุ คุณภาพจริงต่างกันตามความหนาและราคาของแต่ละยี่ห้อ ผ้าไมโครไฟเบอร์ราคาต่ำมากบางรุ่นไม่ได้ผ่าเส้นใย จะลื่นและดันน้ำแทนที่จะดูด

ผ้าไมโครไฟเบอร์ เก่งตรงไหน และต้องดูอะไรตอนซื้อ

เอกสารของ UCSF อธิบายว่าเส้นใยไมโครไฟเบอร์ที่ถูกผ่าแล้วมีพื้นที่ผิวมาก ผ้าหนึ่งผืนเท่ากับผ้าฝ้ายที่ใหญ่กว่า 4 เท่า ดูดน้ำได้ราว 7 เท่าของน้ำหนักตัวเอง และแห้งเร็วจนแบคทีเรียโตในผ้าได้ยาก กรมอนามัยรัฐนิวเจอร์ซีย์อ้างการศึกษาในโรงพยาบาลว่าม็อบไมโครไฟเบอร์ที่ใช้กับน้ำยาทำความสะอาดธรรมดา เก็บแบคทีเรียออกได้ใกล้เคียงม็อบฝ้ายที่ใช้กับน้ำยาฆ่าเชื้อ

สำหรับโต๊ะกินข้าว นั่นหมายความว่าผ้าไมโครไฟเบอร์หมาดๆ กับน้ำผสมน้ำยาล้างจานเล็กน้อยก็พอสำหรับการเช็ดประจำวัน ไม่ต้องฉีดน้ำยาฆ่าเชื้อทุกมื้อ

ตอนเลือกซื้อดูสามอย่าง

• ลูบผ้ากับหลังมือ ผ้าที่ดีจะเกาะผิวเล็กน้อย
• ผ้าหนาปานกลาง ขนาดประมาณ 30 x 30 ถึง 40 x 40 เซนติเมตร พับสี่ได้ ใช้หน้าผ้าได้ 8 หน้า
• ซื้อเป็นแพ็กหลายสี เพื่อแยกผ้าเช็ดโต๊ะจากผ้าห้องน้ำได้ตั้งแต่วันแรก

ผ้าฟองน้ำเซลลูโลส และผ้าขนหนูฝ้าย ใครเหมาะกับแบบไหน

ผ้าฟองน้ำเซลลูโลสคือแผ่นที่แข็งเมื่อแห้งและนิ่มเมื่อเปียก ดูดน้ำได้มากและบิดได้หมาดง่าย เหมาะกับคนที่เช็ดน้ำหกบ่อย เช่น บ้านที่มีเด็กเล็กทำน้ำหกบนโต๊ะทุกมื้อ ข้อเสียคือรูพรุนในเนื้อผ้าเก็บเศษอาหารไว้ ถ้าไม่ล้างให้สะอาดและตากให้แห้งจะเริ่มมีกลิ่นเปรี้ยวภายในไม่กี่วัน วิธีดูแลคือล้างน้ำร้อนทุกเย็น บีบให้หมาด วางตั้งให้ลมผ่าน และเปลี่ยนแผ่นใหม่เมื่อกลิ่นไม่หายหลังล้าง

ผ้าขนหนูฝ้ายดูดน้ำดีและหาได้ทุกบ้าน ปัญหาอยู่ที่ความหนา ผ้าที่บิดแล้วยังชื้นอยู่ข้างในใช้เวลาแห้งนานหลายชั่วโมง ในครัวที่อากาศชื้น ผ้าจะไม่ทันแห้งก่อนมื้อถัดไป กลิ่นอับจึงมาเร็ว ถ้าจะใช้ผ้าฝ้าย ให้เลือกผ้าบางแบบผ้าเช็ดจาน ไม่ใช้ผ้าขนหนูผืนหนา และเปลี่ยนทุกวัน

ผ้าไม่ทอแบบแผ่นบางราคาถูกเหมาะเป็นผ้าสำรองสำหรับงานสกปรกที่ไม่อยากซัก เช่น เช็ดคราบซอสใต้โต๊ะแล้วทิ้ง ส่วนกระดาษอเนกประสงค์ให้เก็บไว้สำหรับงานเสี่ยงในหัวข้อถัดไป

ของเหลวไหนห้ามใช้ผ้าเช็ดโต๊ะผืนประจำ

ผ้าเช็ดโต๊ะผืนเดียวที่เช็ดทั้งน้ำจากถุงไก่ดิบและโต๊ะกินข้าว คือทางที่เชื้อจากอาหารดิบเดินทางไปถึงจานข้าว CDC แนะนำให้ล้างอุปกรณ์ เขียง และเคาน์เตอร์ด้วยน้ำร้อนผสมสบู่หลังเตรียมอาหารแต่ละอย่าง หลักเดียวกันใช้กับผ้าที่สัมผัสพื้นผิวเหล่านั้น

สิ่งที่หก	ใช้อะไรเช็ด	ทำต่อ
น้ำจากเนื้อสัตว์ ไก่ อาหารทะเลดิบ	กระดาษ แล้วทิ้ง	ล้างพื้นผิวด้วยน้ำผสมน้ำยาล้างจาน แล้วเช็ดด้วยผ้าสะอาด
ไข่ดิบแตก	กระดาษ	ล้างแบบเดียวกัน
อาเจียน อุจจาระเด็ก	กระดาษหรือผ้าที่ทิ้งได้ สวมถุงมือ	ทำตามขั้นฆ่าเชื้อ
น้ำแกง ซอส ข้าว	ผ้าเช็ดโต๊ะประจำ	ล้างผ้าทันทีหลังเช็ด
น้ำเปล่า น้ำแข็งละลาย	ผ้าเช็ดโต๊ะประจำ	ไม่ต้องทำอะไรเพิ่ม

ลำดับการเก็บกวาดเมื่อต้องฆ่าเชื้อจริง เช่น หลังมีคนอาเจียน อยู่ในคู่มือใช้น้ำยาฆ่าเชื้อในบ้าน

เช็ดโต๊ะอย่างไรให้เศษไม่ตกพื้น

ผ้าที่ดียังต้องใช้ถูกวิธี เทคนิคเล็กๆ ที่ประหยัดเวลาถูพื้นทีหลัง

1. พับผ้าเป็นสี่ จะได้หน้าผ้าสะอาด 8 หน้า
2. เช็ดจากขอบโต๊ะไกลตัวเข้าหาตัวเป็นแนวตรง ไม่วนเป็นวงกลม การวนเกลี่ยคราบมันให้กว้างขึ้น
3. กวาดเศษมารวมที่ขอบโต๊ะใกล้ตัว แล้วใช้มืออีกข้างรองรับเศษ
4. พลิกหน้าผ้าเมื่อหน้าแรกเริ่มลื่นมัน
5. เช็ดรอบสองด้วยหน้าผ้าสะอาดที่หมาดน้ำเปล่า เพื่อเก็บคราบน้ำยาล้างจาน

ถ้าโต๊ะเป็นไม้ ใช้ผ้าบิดหมาดจนแทบแห้ง ไม่ทิ้งน้ำขังตามร่องไม้ โต๊ะกระจกเช็ดตามด้วยผ้าไมโครไฟเบอร์แห้งเพื่อไม่ให้มีรอยน้ำ เทคนิคเช็ดกระจกแบบไม่เป็นริ้วอยู่ที่เช็ดกระจกไม่ให้เป็นคราบ

ทำไมผ้าเช็ดโต๊ะเหม็น และแก้อย่างไร

กลิ่นเปรี้ยวหรืออับมาจากเชื้อที่โตในผ้าชื้นที่มีเศษอาหารติดอยู่ ยิ่งผ้าหนาและวางกองข้างซิงก์ กลิ่นยิ่งมาเร็ว การแก้ที่ได้ผลมีลำดับเดียว

1. หลังเช็ดเสร็จ ล้างผ้าด้วยน้ำผสมน้ำยาล้างจาน ขยี้ให้เศษออก ล้างน้ำสะอาด
2. บิดให้หมาดที่สุด
3. พาดบนราวหรือขอบอ่างที่ลมผ่าน ไม่วางกองหรือจุ่มไว้ในชาม
4. เปลี่ยนผ้าผืนใหม่ทุกวัน หรือทันทีที่ได้กลิ่น
5. ผืนที่ใช้แล้วเก็บในตะกร้าโปร่ง รอซักรวม ไม่ใส่ถุงปิด

ผ้าไมโครไฟเบอร์ที่เปลี่ยนวันละผืนแล้วซักรวมทุก 2 ถึง 3 วันแทบไม่มีปัญหากลิ่น ส่วนวิธีซักให้เส้นใยยังเก็บเศษได้ดี เช่น ห้ามน้ำยาปรับผ้านุ่ม อยู่ในหน้าผ้าไมโครไฟเบอร์ซักยังไง

โต๊ะแต่ละวัสดุ ใช้ผ้าแบบไหน

ผ้าผืนเดียวกันเช็ดได้เกือบทุกโต๊ะ แต่ความหมาดและน้ำที่ใช้ต่างกัน ผิวโต๊ะบางแบบเสียหายเพราะน้ำมากกว่าเพราะผ้า

ผิวโต๊ะ	ใช้อะไร	ทำยังไง	ห้ามทำ
ไม้จริง ไม้เคลือบแลคเกอร์	ไมโครไฟเบอร์บิดหมาดมาก	เช็ดตามลายไม้ แล้วเช็ดแห้งตามทันที	ทิ้งน้ำขังตามร่อง หรือใช้ผ้าเปียกโชก
กระจก	ไมโครไฟเบอร์ 2 ผืน เปียก 1 แห้ง 1	เช็ดเปียกก่อน ตามด้วยผืนแห้งเป็นแนวเดียว	ใช้ผ้าฝ้ายที่มีขุย
หินอ่อน หินแกรนิต	ไมโครไฟเบอร์ น้ำผสมน้ำยาล้างจานเจือจาง	เช็ดแล้วเช็ดน้ำเปล่าตาม	ใช้น้ำส้มสายชูหรือน้ำมะนาว กรดกัดผิวหินอ่อน
ลามิเนต ฟอร์ไมก้า	ผ้าแบบไหนก็ได้	เช็ดตามปกติ	ใช้ฝอยขัดหรือแผ่นใยขัดสีเขียว
พลาสติก โต๊ะพับ	ผ้าฟองน้ำเซลลูโลสหรือไมโครไฟเบอร์	เช็ดได้เปียกกว่าโต๊ะไม้	ปล่อยคราบมันสะสมตามขอบ
สเตนเลส	ไมโครไฟเบอร์	เช็ดตามแนวลายเส้นของเหล็ก	ใช้ผงขัดหยาบ

โต๊ะไม้คือกลุ่มที่พังเพราะผ้าเปียกบ่อยที่สุด น้ำที่ซึมเข้ารอยต่อหรือขอบที่เคลือบไม่ทั่วทำให้ไม้บวมและเป็นคราบขาว วิธีทดสอบง่ายๆ คือบิดผ้าแล้วกดลงบนโต๊ะ ถ้ามีน้ำซึมออกมาเป็นแนว แปลว่ายังเปียกเกินไป ให้บิดอีกรอบ ผ้าไมโครไฟเบอร์ได้เปรียบตรงนี้ เพราะบิดแล้วหมาดได้มากกว่าผ้าฝ้ายหนา

โต๊ะหินอ่อนมีข้อควรระวังเพิ่ม น้ำส้มสายชูหรือน้ำยาที่มีกรดทำให้ผิวหินด้านเป็นดวง ซึ่งขัดกลับเองที่บ้านได้ยาก ใช้น้ำผสมน้ำยาล้างจานเพียงไม่กี่หยดก็พอสำหรับคราบอาหารทั่วไป

คิดต้นทุนต่อเดือน

ตัวเลขด้านล่างเป็นราคาประมาณที่พบในร้านค้าปลีกไทย ราคาจริงต่างกันตามยี่ห้อและขนาดแพ็ก ใช้เพื่อดูวิธีคิดเท่านั้น

ทางเลือก	ซื้อครั้งแรก	ใช้ได้	ต้นทุนต่อเดือนโดยประมาณ
ผ้าไมโครไฟเบอร์ 6 ผืน	ประมาณ 100 ถึง 250 บาท	หลายเดือนถึงเป็นปี	ต่ำ ไม่รวมค่าซัก
ผ้าฟองน้ำเซลลูโลส 3 แผ่น	ประมาณ 60 ถึง 150 บาท	1 ถึง 2 เดือน	ปานกลาง
ผ้าไม่ทอ 1 ม้วน	ประมาณ 50 ถึง 120 บาท	2 ถึง 4 สัปดาห์	ปานกลางถึงสูง
กระดาษอเนกประสงค์อย่างเดียว	ประมาณ 60 ถึง 150 บาทต่อแพ็ก	ไม่กี่วันถึง 2 สัปดาห์	สูงสุด

การใช้กระดาษเฉพาะงานเสี่ยงอย่างน้ำจากเนื้อดิบ และใช้ผ้าซักได้กับงานที่เหลือ เป็นจุดสมดุลที่ทั้งประหยัดและไม่ต้องกังวลเรื่องเชื้อข้ามจุด

ชุดผ้าเช็ดโต๊ะที่แนะนำ ตามแบบของบ้าน

บ้านแบบไหน	ใช้ผ้าอะไร	จำนวน	ห้ามทำ
อยู่คนเดียว กินข้าวบ้านวันละมื้อ	ไมโครไฟเบอร์	4 ผืน	ใช้ผืนเดียวทั้งสัปดาห์
ครอบครัว 3 ถึง 5 คน ทำอาหารทุกวัน	ไมโครไฟเบอร์ + กระดาษสำหรับงานเนื้อดิบ	7 ถึง 10 ผืน	ใช้ผ้าเดียวกับห้องน้ำ
มีเด็กเล็กทำน้ำหกบ่อย	ไมโครไฟเบอร์ + ผ้าฟองน้ำเซลลูโลส 1 แผ่น	7 ผืน + 1 แผ่น	ทิ้งผ้าฟองน้ำแช่ชามข้ามคืน
ครัวที่ผัดทอดหนัก	ไมโครไฟเบอร์แยกผืนสำหรับคราบมันรอบเตา	2 ผืนแยก	เอาผ้ามันกลับมาเช็ดโต๊ะกินข้าว

แยกสีผ้าตั้งแต่วันแรก ตามที่กรมอนามัยรัฐนิวเจอร์ซีย์แนะนำให้ใช้ผ้าสีต่างกันตามพื้นที่ เช่น เขียวสำหรับโต๊ะและเคาน์เตอร์ แดงสำหรับห้องน้ำ เมื่อผ้าทุกผืนอยู่ในตะกร้าเดียวกัน สีเป็นสิ่งเดียวที่บอกได้ทันทีว่าผืนไหนห้ามขึ้นโต๊ะกินข้าว