สรุปสั้นๆ
- โรคกระดูกจากเมตาบอลิซึมหรือ MBD เป็นโรคกระดูกที่พบบ่อยที่สุดในสัตว์เลื้อยคลานที่เลี้ยง ตามข้อมูลของ MSD Veterinary Manual
- ต้นเหตุคือแคลเซียมต่อฟอสฟอรัสในอาหารไม่สมดุล วิตามินดี 3 ไม่พอ ขาดแสง UVB และอุณหภูมิที่จัดให้ไม่เหมาะ
- ตัวที่เสี่ยงที่สุดคือเต่าและกิ้งก่ากินพืชหรือกินแมลงที่กำลังโตเร็ว
- อาการ เช่น เบื่ออาหาร ซึม เดินผิดปกติ กรามหรือกระดูกขาบวมผิดรูป กระดูกหัก ไส้ตรงหย่อน และกล้ามเนื้อกระตุก
- ถ้ายังกินอยู่ โอกาสฟื้นตามที่ MSD ระบุถือว่าดี แต่ต้องแก้อาหารและแสงควบคู่กับการรักษาของสัตวแพทย์
โรคกระดูกอ่อนในเต่าและกิ้งก่าที่สัตวแพทย์เรียกว่า metabolic bone disease หรือ MBD เกิดเมื่อสัตว์ได้แคลเซียม วิตามินดี 3 และแสง UVB ไม่พอ กระดูกจึงสร้างไม่แข็งแรง MSD Veterinary Manual ระบุว่าเป็นโรคกระดูกที่พบบ่อยที่สุดที่สัตวแพทย์สัตว์เลื้อยคลานเจอ และต้นเหตุอยู่ที่อาหารกับวิธีเลี้ยง ซึ่งเจ้าของแก้ได้ ถ้าพบเร็วและน้องยังกินอาหารอยู่ โอกาสฟื้นถือว่าดี
กลไกที่ทำให้กระดูกอ่อน
MSD ฉบับวิชาชีพแบ่งสาเหตุเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกคืออาหาร ได้แก่สัดส่วนแคลเซียมต่อฟอสฟอรัสต่ำและวิตามินดี 3 ไม่พอ กลุ่มที่สองคือการเลี้ยง ได้แก่ไม่มีแสง UVB และไม่จัดอุณหภูมิให้เหมาะ
MSD ฉบับเจ้าของสัตว์ให้จัดแสง UV เพื่อให้ผิวหนังสร้างวิตามินดีได้พอ ดังนั้นการให้อาหารแคลเซียมสูงอย่างเดียวไม่ครอบคลุมสาเหตุทั้งหมด ข้อใดข้อหนึ่งในสี่ข้อ คืออาหาร วิตามินดี 3 แสง UVB หรืออุณหภูมิ ก็เป็นต้นเหตุของโรคได้ตามที่ MSD ระบุ
MSD ระบุว่ากลุ่มที่โรคนี้กระทบคือกิ้งก่ากินพืช กิ้งก่ากินแมลง และเต่าชนิดต่างๆ ที่กำลังโตเร็ว เจ้าของตัวเล็กที่ยังโตอยู่จึงควรตรวจตู้เป็นพิเศษ
สัญญาณที่เห็นได้
MSD Pet Owner และฉบับวิชาชีพระบุอาการไว้สอดคล้องกัน
- เบื่ออาหาร ซึม อ่อนแรง
- เดินผิดปกติหรือเดินลำบาก
- กรามหรือกระดูกขาบวมผิดรูป
- กระดูกขาหรือกระดูกสันหลังหัก
- ไส้ตรงหย่อน (cloacal prolapse)
- กล้ามเนื้อกระตุกหรือชัก
MSD ยังระบุว่าถ้าขาดแคลเซียมหรือวิตามินดี 3 เต่าและเต่าบกอาจมีกะโหลกบิดเบี้ยวและจะงอยปากงอกผิดรูป ซึ่งต้องให้สัตวแพทย์ตัดหรือเจียรปาก และบ่อยครั้งต้องทำซ้ำ
อาการหลายข้อไม่ใช่ของโรคนี้อย่างเดียว เช่น ซึมและเบื่ออาหารพบในโรคติดเชื้อและความร้อนไม่พอได้เหมือนกัน เจ้าของจึงวินิจฉัยเองจากรูปไม่ได้ อาการที่ควรเร่งนัดทันทีคือเดินผิดปกติกะทันหัน ขาบิดผิดรูป กล้ามเนื้อกระตุก หรือไส้ตรงหย่อน

สัตวแพทย์ตรวจและรักษาอย่างไร
MSD ฉบับวิชาชีพระบุว่าการวินิจฉัยใช้เอกซเรย์ที่แสดงกระดูกบางลงทั่วร่างกาย ร่วมกับตรวจเลือดดูระดับวิตามินดีและแคลเซียมกับฟอสฟอรัส ระยะท้ายอาจพบฟอสฟอรัสสูงและแคลเซียมต่ำ
การรักษาในรายหนัก ได้แก่ให้สารน้ำและอาหารช่วยป้อน ฉีดแคลเซียมถ้าแคลเซียมในเลือดต่ำ และให้ยาจับฟอสเฟตถ้าฟอสฟอรัสสูง รายละเอียดชนิดและขนาดยาเป็นของสัตวแพทย์ผู้ตรวจ บทความนี้ไม่ได้ระบุ ใจความสำคัญที่ MSD ย้ำคือ "การแก้อาหารและการเลี้ยงเป็นหัวใจของการรักษาที่ได้ผล" และการพยากรณ์โรคดีโดยเฉพาะเมื่อสัตว์ยังกินอาหาร
ข้อควรระวังสำคัญคือห้ามซื้อแคลเซียมหรือวิตามินดี 3 มาเสริมเอง Merck ให้ใช้เฉพาะผลิตภัณฑ์แคลเซียมที่ทำสำหรับสัตว์เลื้อยคลาน และถามสัตวแพทย์ว่าควรให้บ่อยแค่ไหนและต้องมีวิตามินดี 3 ด้วยหรือไม่ เพราะการให้มากเกินก็เป็นปัญหา
ทบทวนการเลี้ยงที่บ้านตามตัวเลขของ Merck
Merck Veterinary Manual ให้ตัวเลขที่เจ้าของใช้ตรวจตู้ได้
| เรื่องที่ต้องเช็ก | ตัวเลขที่ Merck ระบุ |
|---|---|
| ช่วงคลื่น UVB | 290 ถึง 320 นาโนเมตร |
| หลอด UVB ควรห่างจากจุดนอนหรือจุดอาบแดด | ไม่เกินราว 45 เซนติเมตร (18 นิ้ว) สำหรับหลอดทั่วไป |
| หลอดไอปรอท | ห่างได้หลายฟุต |
| หลอดให้ความร้อนจุดอาบแดด | 50 ถึง 75 วัตต์ ห่างจากจุดอาบแดดอย่างน้อย 45 เซนติเมตร |
| อุณหภูมิจุดอาบแดดชนิดเขตร้อน | ประมาณ 27 ถึง 38 องศาเซลเซียส |
| ความชื้นของตู้กิ้งก่า | 35 ถึง 70 เปอร์เซ็นต์ |
Merck แนะนำให้วัดอุณหภูมิตรงจุดเหนือพื้นที่สัตว์นั่งอยู่จริง ไม่ใช่วัดตรงอากาศทั่วตู้ และเตือนว่าอุณหภูมิเกินขีดบนเพียง 10 องศาฟาเรนไฮต์ก็อาจอันตรายถึงชีวิตในบางชนิด ตัวเลขของแต่ละชนิดต่างกัน จึงต้องเปิดข้อมูลชนิดที่เลี้ยงจริงก่อนตั้งค่า Merck ไม่ได้ระบุอายุการใช้งานของหลอด UVB ให้ถามผู้ผลิตหรือสัตวแพทย์ว่าควรเปลี่ยนเมื่อใด
เรื่องอาหาร Merck แนะนำว่าเต่าและกิ้งก่ากินพืชควรกินผักใบที่แคลเซียมสูง เช่นกะหล่ำปลี เคล กระเจี๊ยบ คอลลาร์ดกรีน และผักกวางตุ้ง (bok choy) พร้อมแคลเซียมสำหรับสัตว์เลื้อยคลานเสริมตามที่สัตวแพทย์แนะนำ ส่วนกิ้งก่ากินแมลงให้ใช้แมลงที่เลี้ยงด้วยอาหารดี (gut-load) แล้วโรยแคลเซียมและวิตามินผงก่อนให้กิน

เช็กตู้ที่บ้านทีละจุด
MSD ไม่ได้ให้ตัวเลข UVB ที่ตัวสัตว์ได้รับจริง และ Merck ไม่ได้ระบุอายุการใช้งานของหลอด จึงควรทบทวนตู้ตามรายการต่อไปนี้ (เป็นข้อเสนอของผู้เขียนจากตัวเลขของ Merck ข้างต้น)
- วัดระยะจากหลอด UVB ถึงจุดที่สัตว์นอนหรืออาบแดดจริง ไม่ใช่ระยะถึงพื้นตู้
- ถ้ามีกระจกหรือพลาสติกกั้นระหว่างหลอดกับตัวสัตว์ ให้ถามผู้ผลิตหลอดว่า UVB ผ่านได้หรือไม่ เพราะตัวเลขของ Merck พูดถึงหลอดและระยะเท่านั้น
- วัดอุณหภูมิจุดอาบแดดด้วยเทอร์โมมิเตอร์ที่จุดนั้น แล้วเทียบกับช่วงของชนิดที่เลี้ยง
- จดว่าเสริมแคลเซียมวันไหน ด้วยผลิตภัณฑ์อะไร แล้วบอกสัตวแพทย์ในนัดถัดไป
- ถ่ายรูปตู้ทั้งตู้และหลอดไฟพร้อมระยะ เก็บไว้ให้สัตวแพทย์ดู
แสง ความร้อน และอาหารต้องตรวจพร้อมกัน เพราะ MSD ระบุทั้งสามอย่างเป็นต้นเหตุของโรคและการแก้จุดเดียวไม่ครอบคลุม
ถ้าตั้งตู้ใหม่ ใช้ลิงก์ไหนต่อ
ถ้าเพิ่งเริ่มเลี้ยงเต่า อ่านเรื่องตู้ แสง UVB และเรื่องที่ต้องรู้ก่อนซื้อใน เลี้ยงเต่าสำหรับมือใหม่ ส่วนคนเลี้ยงอีกัวน่าดูรายละเอียดไฟและตู้ใน เลี้ยงอีกัวน่า และถ้ากำลังคิดว่าสัตว์เลี้ยงพิเศษแบบไหนเหมาะ ดู สัตว์เลี้ยงพิเศษ เปรียบเทียบความต้องการก่อนรับมา
หาสัตวแพทย์สัตว์เลื้อยคลานไว้ล่วงหน้า หลักการเลือกคลินิกอยู่ใน เลือกโรงพยาบาลสัตว์ ดูยังไง แล้วนัดตรวจสุขภาพแรกพร้อมถ่ายรูปตู้และหลอดไฟไปให้สัตวแพทย์ดู เพราะ MSD ระบุว่าการแก้อาหารและการเลี้ยงคือหัวใจของการรักษา
คำถามที่พบบ่อย
เต่าบกกับเต่าน้ำเป็นโรคนี้ทั้งคู่ไหม
ได้ทั้งคู่ MSD ระบุกลุ่มเสี่ยงว่าเป็นกิ้งก่ากินพืชและกินแมลงกับเต่าที่กำลังโตเร็ว ไม่ได้แยกว่าเต่าบกหรือเต่าน้ำ แต่เจ้าของต้องจัดแสง UVB และจุดอาบแดดให้เหมาะกับชนิดนั้น ซึ่งแต่ละชนิดต้องการไม่เท่ากัน
โรคนี้ทำให้กระดองนิ่มใช่ไหม
แหล่งที่ใช้ในบทความนี้ไม่ได้พูดถึงกระดองนิ่มโดยตรง หน้าเว็บ MSD ที่อ่านระบุเฉพาะอาการกรามและกระดูกขาบวมผิดรูป กระดูกหัก และเดินผิดปกติ ถ้ากระดองของเต่านิ่มผิดปกติหรือเป็นหลุม ให้พาไปหาสัตวแพทย์เพื่อแยกว่าเป็นโรคกระดูกหรือโรคติดเชื้อที่เปลือก
แหล่งอ้างอิง
- Nutritional, Metabolic, and Endocrine Diseases of Reptiles | MSD Veterinary Manual (Professional Version)
- Disorders and Diseases of Reptiles | MSD Veterinary Manual (Pet Owner Version)
- Providing a Home for a Reptile | Merck Veterinary Manual





