ปลาคราฟราคาแพงที่สุดในโลก ขาย 203 ล้านเยน และเหตุผลที่แพงขนาดนั้น

ปลาคราฟที่มีรายงานว่าราคาแพงที่สุดคือ S Legend ปลาพันธุ์โคฮากุตัวเมียจากฟาร์ม Sakai ในญี่ปุ่น ขายไปที่ 203 ล้านเยน หรือราว 1.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามที่สัตวแพทย์ด้านปลาอย่าง Dr. Jessie Sanders ระบุ ส่วนปีที่ขายจริงแหล่งข้อมูลไม่ตรงกัน และยังมีบันทึกเก่ากว่านั้นใน Guinness World Records ที่ใช้คำว่า "ปลาที่มีชีวิตแพงที่สุด" กับปลาคราฟอีกตัวหนึ่ง

S Legend: ตัวเลขที่ยืนยันได้ และตัวเลขที่ยังไม่ตรงกัน

Kentaro Sakai เจ้าของฟาร์มเล่าในบทสัมภาษณ์ของ My Philosophy ว่า S Legend ขายได้ 203 ล้านเยนให้ผู้ซื้อชาวต่างประเทศ และบอกว่าเกิดขึ้นในปี 2019 บทความของสัตวแพทย์ใน Fish Vet ระบุว่าเป็นปลาโคฮากุตัวเมียยาวราว 3 ฟุต 3 นิ้ว (ประมาณ 99 เซนติเมตร) ขายได้ 1.8 ล้านดอลลาร์ แต่ให้ปีเป็นปลาย 2017 หรือ 2018

รายการ	ที่มา
ราคา 203 ล้านเยน	บทสัมภาษณ์ Sakai (My Philosophy)
ประมาณ 1.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ	Fish Vet (สัตวแพทย์)
ปีที่ขาย 2019	บทสัมภาษณ์ Sakai
ปีที่ขาย ปลาย 2017 หรือ 2018	Fish Vet
ผู้ซื้อ ชาวต่างประเทศ	บทสัมภาษณ์ Sakai

มูลค่าเป็นดอลลาร์ขึ้นกับอัตราแลกเปลี่ยนวันที่ขาย จึงเห็นตัวเลขต่างกันเล็กน้อยตามเว็บ ผมแนะนำให้ถือ 203 ล้านเยนเป็นตัวเลขหลัก เพราะมาจากเจ้าของฟาร์มเอง และถือปีเป็นช่วงประมาณ 2018 ถึง 2019 จนกว่าจะมีเอกสารขายที่ระบุวันชัดเจน

เรื่องที่ไม่ค่อยมีใครเล่า: ปลาตายในช่วงรับประกัน

Sakai ระบุในบทสัมภาษณ์เดียวกันว่า S Legend ตายภายในช่วงรับประกัน 1 ปี เขาบอกว่าควรคืนมัดจำ 100 ล้านเยน แต่ตกลงกับผู้ซื้อโดยมอบปลามูลค่า 100 ล้านเยนให้แทน และพูดว่าเฉพาะตำแหน่งแชมป์ของปลาก็มีมูลค่ามากกว่า 200 ล้านเยนแล้ว

เรื่องนี้สอนเจ้าของปลาคราฟทั่วไปได้ข้อหนึ่ง ปลามีชีวิตไม่ใช่งานศิลปะที่เก็บเข้าตู้ได้ ปลาที่แพงที่สุดก็ตายได้ในหนึ่งปี การเลี้ยงให้รอดจึงขึ้นกับบ่อ น้ำ และการดูแล ไม่ได้ขึ้นกับราคาที่จ่าย ถ้าปลาของคุณไม่กินอาหารหรือมีอาการผิดปกติ ดูวิธีไล่เช็กที่ ทำไมปลาคราฟไม่กินอาหาร

Guinness World Records ระบุปลาตัวอื่น

หน้า "Most expensive live fish" ของ Guinness ที่ผมเปิดอ่านไม่มีชื่อ S Legend แต่เล่าถึงปลาคราฟพันธุ์กินริน โชวะ ยาว 76 เซนติเมตร ที่ได้แชมป์รวมจากงานประกวดระดับประเทศของญี่ปุ่นในปี 1976, 1977, 1979 และ 1980 ขายต่อที่ 17 ล้านเยน (ตอนนั้นราว 50,000 ปอนด์) ต่อมาปี 1986 Derry Evans เจ้าของ Kent Koi Centre ใกล้ Sevenoaks ในอังกฤษซื้อไปโดยไม่เปิดราคา ปลาอายุ 15 ปีตายหลังจากนั้นห้าเดือน แล้วถูกนำไปสตัฟฟ์

หน้านี้ยังมีช่อง "When" ที่เขียนปี 1924 ซึ่งขัดกับเนื้อเรื่องของบันทึกเอง ผมจึงใช้เฉพาะช่วงปีที่หน้านั้นเล่าไว้ ข้อสรุปคือถ้าถามว่า "แพงที่สุดที่เคยมีรายงาน" ให้ตอบ S Legend ที่ 203 ล้านเยน แต่ถ้าถามว่า "ใครถือสถิติในหน้า Guinness" ชื่อที่อยู่ในหน้านั้นคือปลากินริน โชวะตัวข้างต้น

ทำไมปลาตัวเดียวแพงได้ขนาดนั้น

Dr. Sanders อธิบายปัจจัยที่กำหนดราคาปลาคราฟไว้สี่ข้อ ได้แก่ ลวดลาย (เช่น โชวะ ซันเก้ โคฮากุ ซึ่งความเห็นของกรรมการมีผลกับราคา) ความเข้มและความสะอาดของสี รูปร่างลำตัว โดยตัวเมียที่ลำตัวอวบเป็นทรงตอร์ปิโดมักมีค่ามากกว่า และขนาดที่ใช้แข่งชิงแชมป์ โคฮากุซึ่งมีพื้นขาวกับแต้มแดง เป็นลวดลายที่เธอระบุว่าเป็นที่ต้องการมากที่สุด

ฝั่งผู้เพาะอย่าง Sakai ให้ภาพอีกด้านของราคา ฟาร์มของเขาฟักปลาราว 32 ล้านตัวต่อปี คัดทิ้งประมาณ 97 เปอร์เซ็นต์ตั้งแต่การคัดรอบแรก รอบสองที่อายุ 60 วันคัดทิ้งอีกราวสองในสามของที่เหลือ และเขาคัดเก็บเองราว 500,000 ตัว ปลาอายุสองปีระดับบนสุดตั้งราคาที่ 10 ล้านเยน นั่นหมายความว่าราคาสูงสุดมาจากความหายาก ปลาแชมป์หนึ่งตัวคือผลลัพธ์ของการคัดจากปลานับล้าน ร่วมกับชื่อเสียงของฟาร์มและผลการประกวด

ปลาคราฟที่เลี้ยงกันในไทยอยู่ตรงไหนของสเกลนี้

ปลาคราฟส่วนใหญ่ที่เลี้ยงกันตามบ้านอยู่ห่างจากตัวเลขระดับล้านเยนมาก Dr. Sanders เขียนไว้ว่าปลาคราฟที่เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมีค่าทางใจมากกว่าราคาตลาด ช่วงราคาจริงตามเกรดและขนาด และสิ่งที่ควรตรวจก่อนจ่ายเงิน อยู่ใน ปลาคราฟราคาเท่าไหร่ ที่แยกเป็นระดับราคาและต้นทุนบ่อที่ไม่อยู่ในป้ายราคา

การซื้อปลาแพงขึ้นไม่ได้ทำให้เลี้ยงง่ายขึ้น ปลาเกรดสูงยังต้องการบ่อลึก ระบบกรองเปิดตลอด 24 ชั่วโมง และการกักโรคเหมือนเดิม ซึ่งเขียนไว้ใน วิธีเลี้ยงปลาคราฟสำหรับมือใหม่ ถ้างบมีจำกัด ตัวเลขที่ควรตั้งให้สูงก่อนคือค่าบ่อและระบบกรอง เพราะปลาแพงที่อยู่ในน้ำเสียก็ไม่ต่างจากปลาถูก

ถ้าอยากรู้ราคาปลาตัวหนึ่ง ถามอะไรผู้ขาย

ปลาที่ผู้ขายอ้างว่าเป็นเกรดประกวด ให้ขอดูหลักฐานผลงานของปลาและฟาร์มต้นทาง แล้วเทียบรูปกับตัวจริง ถามอายุ เพศ ฟาร์มต้นทาง และเงื่อนไขรับประกัน เพราะดีลของ S Legend เองก็มีช่วงรับประกันหนึ่งปี ถ้าผู้ขายไม่มีเงื่อนไขอะไรเลย ความเสี่ยงทั้งหมดอยู่ที่ผู้ซื้อ