เลือกโซฟาให้นั่งสบายหลายปี วัดที่นั่ง ดูโครง และเบาะ

โซฟาตัวที่ดีคือตัวที่ขนาดพอดีกับห้องและทางเดิน นั่งแล้วเท้าวางพื้นโดยหลังไม่ลอย และโครงกับโฟมเบาะอยู่ได้หลายปีโดยไม่ยุบ ลำดับการเลือกจึงเป็นวัดก่อน นั่งทดสอบก่อน แล้วค่อยเลือกผ้าและสีเป็นเรื่องสุดท้าย คนที่เริ่มจากแบบในรูปมักเจอโซฟาที่ใหญ่เกินห้อง หรือยุบภายในสองปี

วัดสามอย่างก่อนออกจากบ้าน

1. ผนังที่จะวางโซฟา วัดความยาวผนังและจุดที่มีประตู ปลั๊ก ช่องแอร์ หรือหน้าต่างบังพนัก
2. ทางเดินที่เหลือหน้าโซฟา โดยประมาณ ควรเหลือราว 75-90 เซนติเมตรให้คนเดินผ่านสบาย และเว้นระหว่างโซฟากับโต๊ะกลางราว 40-45 เซนติเมตรเพื่อเหยียดขา
3. เส้นทางขนเข้าห้อง ประตูบ้าน ลิฟต์คอนโด บันไดวน และมุมโถง วัดความกว้างและความสูงที่แคบที่สุด เทียบกับขนาดโซฟาตอนตะแคง ถามร้านว่าขาถอดได้หรือไม่ เพราะขาถอดได้ช่วยให้ลอดประตูง่ายขึ้นตามที่ Houzz แนะนำไว้

เทปกระดาษกาวติดบนพื้นเป็นขนาดโซฟาแล้วเดินรอบหนึ่งวัน จะรู้เร็วกว่ากางตลับเมตรว่าชนทางเดินจุดไหน

ตัวเลขกว้างยาวที่เจอบ่อย

ขนาดต่างกันตามรุ่น ตารางนี้ใช้ประมาณห้องเท่านั้น ต้องดูขนาดจริงจากใบสเปกของรุ่น

แบบ	ความกว้างโดยประมาณ	เหมาะกับ
2 ที่นั่ง	150-190 ซม.	ห้องกว้างด้านผนังไม่เกิน 3 เมตร คอนโดห้องเดี่ยว
3 ที่นั่ง	190-230 ซม.	ห้องนั่งเล่น 3-4 เมตร ครอบครัว 3-4 คน
โซฟาตัวแอล	250-320 ซม. ด้านยาว	ห้องที่มีมุมเปล่า ต้องการนอนเอน
เก้าอี้เดี่ยว	70-100 ซม.	มุมอ่านหนังสือ เสริมจากโซฟาหลัก

ห้องนั่งเล่นขนาด 3 × 4 เมตรที่วางทีวีไว้ผนังด้านสั้น โซฟา 3 ที่นั่งยาว 210 เซนติเมตรชิดผนังด้านยาวจะเหลือทางเดิน 90 เซนติเมตรด้านหนึ่ง เมื่อวางต่อกับการจัดผนังทีวี ดู ผนังทีวี เพื่อกำหนดระยะนั่งและความสูงของจอพร้อมกัน

ความลึกที่นั่ง เลือกตามช่วงขาไม่ใช่ตามความหรูของรุ่น

โซฟาที่ที่นั่งลึกเกินไปทำให้คนตัวเล็กหลังลอยหรือเท้าไม่ถึงพื้น ตื้นเกินไปคนตัวสูงเมื่อยต้นขา Houzz แนะนำวิธีวัดที่ทำได้ที่บ้านทันที คือนั่งบนเก้าอี้ที่ชอบ วัดจากด้านในหัวเข่าถึงจุดที่หลังส่วนล่างชิดพนัก แล้วเลือกโซฟาที่มีขนาดใกล้เคียงนั้น

ช่วงที่รุ่นทั่วไปใช้กันคือความลึกที่นั่งราว 55-65 เซนติเมตร และความสูงจากพื้นถึงหน้าเบาะราว 40-46 เซนติเมตร (ตัวเลขประมาณ ตรวจจากใบสเปกของรุ่น) เมื่อนั่งแล้วควรเหลือที่ว่างเท่านิ้วมือ 2-3 นิ้วระหว่างขอบเบาะกับหลังเข่า และเท้าแตะพื้นได้โดยหลังชิดพนัก เบาะนุ่มลึกที่ยุบมากจะกินความลึกจริงไปอีก ต้องนั่งทดสอบ ไม่ใช่ดูตัวเลขอย่างเดียว

โซฟาที่คนในบ้านชอบนอนเอนดูทีวี เลือกที่นั่งลึกกว่านี้หรือแบบตัวแอลมีส่วนเท้า ส่วนบ้านที่มีผู้สูงอายุ เลือกที่นั่งสูงและแข็งขึ้นเล็กน้อยเพื่อลุกขึ้นง่าย

โครงโซฟา สิ่งที่มองไม่เห็นแต่ตัดสินอายุใช้งาน

โครงคือส่วนที่เปลี่ยนไม่ได้ ถ้าเสียต้องทิ้งทั้งตัว Houzz ระบุสิ่งที่ควรดูไว้ชัด ได้แก่ โครงไม้เนื้อแข็งอบแห้ง เช่น ไม้โอ๊ก เบิร์ช เมเปิล หรือไม้อัดเกรดดีหรือไม้อัดทนน้ำ ข้อต่อแบบเดือยคู่ติดกาวและมีบล็อกมุมที่ยิงสกรู ไม่ใช่เย็บด้วยลวดอย่างเดียว และขาโซฟาควรเป็นส่วนหนึ่งของโครง ไม่ใช่ยึดแปะที่ใต้ท้อง

ในอากาศร้อนชื้นของไทย ถามเพิ่มว่าไม้ที่ใช้ผ่านการอบและอาบน้ำยากันปลวกมอดแล้วหรือไม่ ไม้ที่ไม่อบจะหดตัว เสียงดังเอี๊ยดเมื่อนั่ง และมีโอกาสโดนมอดกิน ร้านที่รู้จักสินค้าตอบได้ทันที ถ้าตอบเลี่ยง ควรระวัง

ทดสอบที่ร้านได้เองสามอย่าง

• ยกขาหน้าข้างหนึ่งของโซฟาขึ้นจากพื้นราว 10 เซนติเมตร โครงที่แข็งจะยกตามทั้งตัว ถ้าโครงบิดหรือขาอีกข้างไม่ตามขึ้น แปลว่าโครงอ่อน
• นั่งแล้วโยกตัวไปมา ฟังเสียงไม้เสียดสีหรือสปริงครูด
• ดูใต้ท้องโซฟาถ้าเปิดดูได้ หาเดือย บล็อกมุม และแนวตะปู

มาตรฐานสากล ISO 7173 ทดสอบความแข็งแรงและความทนทานของโครงสร้างที่นั่งทุกชนิด แต่มาตรฐานนี้ไม่ได้ประเมินเบาะหรือผ้าหุ้ม ดังนั้นคำว่า ผ่านการทดสอบโครงสร้าง ไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเบาะที่จะยุบ ถ้าร้านอ้างผลทดสอบ ให้ถามว่ารุ่นนี้ทดสอบกับมาตรฐานเลขอะไร ทดสอบอะไร และขอดูเอกสาร

สปริงใต้เบาะและโฟมเบาะ

ระบบรองรับใต้เบาะมีสามแบบหลักตาม Houzz สปริงมัดมือแปดทิศ (eight-way hand-tied) เป็นแบบเกรดสูง สปริงลอนรูปตัวเอสที่เรียกซินัสสปริงให้ความสบายใกล้เคียงและพบมากในรุ่นกลาง ส่วนสปริงแบบวางเป็นชุด (drop-in coil) ราคาถูกกว่า ในโซฟาบ้านทั่วไปของไทยที่ราคากลางๆ มักเป็นซินัสสปริงหรือแผ่นโฟมวางบนไม้อัดโดยตรง ซึ่งไม่ผิดอะไร ถ้าโฟมเกรดดีพอ

เบาะนั่งส่วนใหญ่ใช้โฟมโพลียูรีเทนเป็นแกน โฟมที่หนาแน่นกว่าหนักกว่าและคงรูปได้นานกว่า สิ่งที่ควรถามร้านคือความหนาแน่นของโฟมเบาะนั่งเป็นกิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร แหล่งข้อมูลจากผู้ขายเฟอร์นิเจอร์บางรายชี้ว่าเบาะนั่งควรอยู่ที่ราว 30 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตรขึ้นไป และโฟมถูกที่ 18-22 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตรจะยุบเห็นชัดภายในไม่กี่เดือนโดยไม่คืนรูป ส่วนเบาะพนักพิงใช้ความหนาแน่นต่ำกว่าได้เพราะรับน้ำหนักน้อยกว่า ถ้าร้านตอบเป็นตัวเลขไม่ได้ ถือเป็นเหตุผลให้ถามช่างหรือโรงงานต่อ หรือเปลี่ยนรุ่น

วัสดุเบาะ	ข้อดี	ข้อเสีย
โฟมโพลียูรีเทนหนาแน่นสูง	ทรงอยู่นาน ราคาปานกลาง	หนักกว่า ราคาสูงกว่าโฟมถูก
โฟมหุ้มใยโพลีเอสเตอร์	นุ่มตอนซื้อใหม่ ทรงสวย	ใยแบนเร็ว ต้องตบฟูบ่อย
โฟมชั้นเสริมขนห่านหรือขนเทียม	นั่งนุ่มลึก	ดูแลมาก ต้องตบฟู ราคาสูง
ใยโพลีเอสเตอร์ล้วน	ถูกที่สุด	แบนเร็วที่สุด

ผ้าหรือหนัง เลือกตามห้องและคนในบ้าน

Houzz ชี้ว่าผ้าสังเคราะห์โดยทั่วไปทนกว่า สีติดทนกว่า และทำความสะอาดง่ายกว่า ผ้าทอแน่นหนาและหนังก็ทนดี ส่วนผ้าซาติน บรอเคด และดามัสก์ควรเลี่ยงถ้าโซฟาตัวนั้นใช้งานถี่ ข้อพิจารณาเพิ่มสำหรับบ้านไทย

• ความชื้นสูง ผ้าที่ซับน้ำ เช่น ผ้าฝ้ายล้วน อมความชื้นง่ายและขึ้นราได้ในห้องที่ไม่มีแอร์ตลอด ผ้าสังเคราะห์แห้งเร็วกว่า
• แดด โซฟาที่อยู่ชิดหน้าต่างทิศตะวันตกสีซีดเร็ว ใช้ม่านช่วยตามที่อธิบายไว้ใน ม่านกันแดด หรือเลือกแบบม่านที่เหมาะกับห้องใน ม่านมีกี่ประเภท
• หนังเทียมราคาถูก ชั้นผิวพียูมักลอกเป็นแผ่นในไม่กี่ปีเมื่อเจอเหงื่อ แดด และความชื้น ถ้าชอบลุคหนัง ถามว่าเป็นหนังแท้ หนังแท้ปั๊มลาย หรือหนังเทียมชนิดใด ผิวเคลือบหนาแค่ไหน และมีรับประกันการลอกกี่ปี
• เด็กและสัตว์เลี้ยง ผ้าถักห่วงหรือผ้าเส้นหลวมโดนเล็บสัตว์เกี่ยวง่าย เลือกผ้าทอแน่น

ปลอกถอดซักได้สะดวกสำหรับบ้านที่มีเด็ก แต่ถอดแล้วต้องใส่กลับได้ตรงทรง ถามว่าซักน้ำได้หรือซักแห้งเท่านั้น และมีปลอกสำรองขายแยกหรือไม่

แขน พนัก และรายละเอียดที่ตอบการใช้งานจริง

• แขนโซฟากว้างและเตี้ย ใช้เป็นที่วางแก้วหรือพิงนอนได้ แขนสูงเรียวกินที่น้อยกว่าเหมาะห้องเล็ก
• พนักพิงสูงระดับศีรษะเหมาะกับคนที่นั่งดูทีวีนาน พนักเตี้ยดูเปิดโล่งกว่าแต่ต้องมีหมอนหนุน
• เบาะนั่งแยกชิ้นช่วยพลิกด้านและแบ่งการยุบ เบาะนั่งเป็นแผ่นยาวชิ้นเดียวดูเรียบแต่พลิกยาก
• ขาโซฟาสูงพอให้เครื่องดูดฝุ่นหุ่นยนต์หรือไม้ถูพื้นลอดได้ ช่วยลดฝุ่นสะสมใต้ท้อง และลดความชื้นสะสมที่พื้น ถ้ามีพรมให้คิดร่วมกับ พรมปูพื้น

เลือกแบบตามการใช้งานจริงของบ้านคุณ

คำถามที่ควรตอบก่อนเดินเข้าร้านคือ ใครนั่งบ่อยที่สุด นั่งทำอะไร และนานเท่าไร ตารางนี้ช่วยจับคู่การใช้กับแบบที่เหมาะ

การใช้งานหลัก	ควรเน้น	ควรเลี่ยง
ดูทีวีหลายชั่วโมง นอนเอน	ที่นั่งลึก เบาะนั่งแน่นพอ มีพนักหัว หรือแบบตัวแอล	ที่นั่งตื้นที่เท้าลอย พนักเตี้ยไม่มีหมอนหนุน
รับแขกบ่อย นั่งตัวตรง	ที่นั่งไม่ลึกมาก พนักตรง เบาะแน่น ลุกง่าย	เบาะนุ่มลึกที่คนสูงอายุลุกยาก
ผู้สูงอายุหรือคนเข่าไม่ดี	ที่นั่งสูงเกือบเท่าเก้าอี้กินข้าว มีที่เท้าแขน	เบาะยุบต่ำมาก โซฟาเตี้ย
เด็กเล็กและสัตว์เลี้ยง	ผ้าทอแน่น ปลอกซักได้ ผิวเรียบเช็ดง่าย	ผ้าถักห่วง หนังเทียมราคาถูกที่โดนเล็บแล้วลอก
คอนโดห้องเล็ก	ขายาวยกพ้นพื้น แขนเรียว กว้างไม่เกิน 190 ซม.	ตัวแอลที่ชนทางประตูระเบียง

บ้านที่ซื้อโซฟาตัวเดียวแล้วต้องการให้ครอบคลุมทุกการใช้ ควรเลือกกลางๆ คือความลึกราว 60 เซนติเมตร เบาะแน่นปานกลาง และเสริมด้วยหมอนอิงที่ถอดซักได้ ปรับความสบายตามคนนั่งได้ง่ายกว่าเปลี่ยนโซฟา

ราคาบอกอะไรได้ และบอกอะไรไม่ได้

ราคาแพงไม่ได้รับประกันว่าโครงดี และราคาถูกไม่ได้แปลว่าเสีย แต่เมื่อเทียบสองรุ่นที่ขนาดเท่ากัน ส่วนต่างของราคาไปอยู่ที่สามจุด คือโครง โฟม และผ้า ถ้าต้องตัดงบ ให้ลดที่ผ้าหรือหนังก่อน เพราะเปลี่ยนปลอกหรือหุ้มใหม่ได้ภายหลัง ห้ามตัดที่โครงกับโฟมเบาะนั่ง เพราะเปลี่ยนไม่ได้ ถ้ากำลังเทียบหลายร้านที่ราคาห่างกันมาก ให้ขอใบสเปกเป็นลายลักษณ์อักษรและเทียบ ชนิดไม้โครง ชนิดสปริง ความหนาแน่นโฟมเบาะนั่ง ชนิดผ้า และเวลารับประกัน แล้วค่อยเทียบราคา

ก่อนจ่ายเงิน เช็กลิสต์นั่งร้าน

1. นั่งอย่างน้อย 10 นาที ในท่าที่คุณใช้จริงที่บ้าน เช่น นั่งตรง เอนดูทีวี นอนตะแคง
2. เท้าวางพื้นได้และหลังชิดพนักได้โดยไม่ต้องใช้หมอนดัน
3. ยกขาหน้าด้านหนึ่งดูว่าโครงบิดหรือไม่
4. ถามชนิดไม้โครง การอบไม้ ชนิดสปริง ความหนาแน่นโฟมเบาะนั่ง
5. ขอตัวอย่างผ้าไปทดสอบที่บ้านใต้แสงจริงและลองถูด้วยผ้าชื้น
6. วัดทางขนเข้าห้อง ลิฟต์ และบันไดซ้ำกับขนาดโซฟาตอนตะแคง
7. ถามรับประกันโครง เบาะ และผิวหนังหรือผ้าแยกกัน กี่ปี ครอบคลุมอะไร
8. ถามนโยบายส่งคืนหรือเปลี่ยนเมื่อขนส่งแล้วขนาดไม่ผ่านประตู

ถ้าตั้งใจซื้อโซฟาแล้วจะปรับสีผนัง ดูการเลือกโทนที่ สีทาห้องนั่งเล่น ก่อนล็อกสีผ้าโซฟา